The Pit and the Pendulum 1961
Το
Εκκρεμές της Αγωνίας
Σκηνοθεσία: Roger Corman
Σενάριο: Richard Matheson, Edgar Allan Poe
Είδος:
Thriller, Vincent Price
Διάρκεια:
01:20
Γλώσσα: Αγγλικά
Παίζουν:
Vincent Price: Nicholas Medina
John Kerr: Francis Barnard
Barbara Steele: Elizabeth Barnard Medina
Luana Anders: Catherine Medina
Antony Carbone: Doctor Charles Leon
Μαθαίνοντας ότι η αδελφή του πέθανε, ένας άντρας ταξιδεύει
στην Ισπανία. Συναντά το σύζυγό της, γιο περιβόητου βασανιστή της Ιεράς
Εξέτασης, ο οποίος τον πληροφορεί ότι η γυναίκα έπασχε από σπάνια ασθένεια. Δεν
τον πιστεύει και αποφασίζει να ερευνήσει τα αίτια του θανάτου της.
Η δεύτερη μεταφορά ιστορίας του Edgar Allan Poe από τον
μέγιστο Roger Corman είναι μια από τις κορυφαίες της σειράς με πρωταγωνιστή τον
Vincent Price και σίγουρα μια ακόμα αναγκαία προσθήκη στις συλλογές των σοβαρών
φίλων του σινεμά τρόμου. Γυρισμένη με τον αστείο ακόμα και για την εποχή
προϋπολογισμό των 200.000 δολαρίων, το PIT AND THE PENDULUM δείχνει για άλλη
μια φορά την ιδιοφυΐα του Roger Corman που κατάφερνε από το τίποτα να παράγει
διαχρονικά αριστουργήματα, πλούσια σε ατμόσφαιρα και ιστορία και γεμάτα από
στοιχεία που επηρέασαν το παγκόσμιο σινεμά τρόμου.
Η πλοκή που αφηγείται η ταινία είναι η γνωστή της ομώνυμης
ιστορίας του Poe, με τον Francis (John Kerr) αδελφό της όμορφης Elizabeth
(Barbara Steele) να καταφθάνει στο τυλιγμένο στην ομίχλη κάστρο του Nicholas
Medina (Vincent Price) για να ανακαλύψει τα αίτια του θανάτου της. Στην αρχή ο
Medina και η αδελφή του (Luana Anders) δεν θέλουν να εξιστορήσουν με
λεπτομέρειες τον τρόπο θανάτου της Elizabeth, αλλά αναγκάζονται όταν ο γιατρός
της οικογένειας άθελα του παρουσιάζει μια διαφορετική εκδοχή από τον θάνατο
λόγω παράξενης ασθένειας του αίματος που παρουσίασε ο Medina.
Ο τελευταίος αναγκαστικά δείχνει στον Francis τον τρομακτικό
θάλαμο βασανιστηρίων που άφησε κληρονομιά ο πατέρας του, ο μισητός
ιεροεξεταστής Sebastian Medina, στον οποίο έχασε τη ζωή της η όμορφη Elizabeth
όταν και ανέπτυξε μια μακάβρια έλξη προς εκείνο το δωμάτιο και τις κολασμένες
συσκευές βασανιστηρίων που βρίσκονταν μέσα του.
Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο μπερδεμένα όταν αρχίζουν να
συμβαίνουν διάφορα ανεξήγητα σκηνικά μέσα στο κάστρο, όπως το παίξιμο του
εκκλησιαστικού οργάνου που ο Nicholas δεν έπαιξε ποτέ στη ζωή του αλλά που η
Elizabeth του έπαιζε κάθε μέρα μετά το φαγητό, η εμφάνιση προσωπικών
αντικειμένων της και οι μαρτυρίες μελών του προσωπικού ότι άκουσαν την φωνή
της.
Έρχεται και η συνταρακτική αποκάλυψη ότι ο Nicholas όταν ήταν
μικρό παιδί ήταν αυτόπτης μάρτυς στα απίστευτα βασανιστήρια που υπέβαλλε ο
πατέρας του τη μητέρα του όταν ανακάλυψε ότι η τελευταία ήταν άπιστη. Όλα
τελείωσαν με τον σατανικό Sebastian να θάβει ζωντανή την μητέρα του Nicholas
χτίζοντας την μέσα στο κάστρο, κάτι που ο Nicholas τρέμει ότι συνέβη και στην
Elizabeth που τώρα το πνεύμα της θέλει να εκδικηθεί για όλα όσα πέρασε πριν το
θάνατο.
Όπως είναι
φυσιολογικό, τα γεγονότα ταράζουν ακόμα περισσότερο την ήδη στα όρια
ψυχοσύνθεση του Nicholas, ιδίως όταν ο Franscis τον κατηγορεί ευθέως ότι μόνο ο
ίδιος θα μπορούσε να σκηνοθετήσει τα συμβάντα και όχι κάποιος από το προσωπικό,
όπως πίστευε ο γιατρός που θεωρούσε ότι προσπαθούσαν να τον εκβιάσουν. Έρχεται
και η εκταφή του πτώματος της Elizabeth που στόχο είχε να αποδείξει στον Nicholas
ότι η αγαπημένη του γυναίκα ήταν νεκρή όταν θάφτηκε, αλλά το σε κατάσταση
προχωρημένης αποσύνθεσης πτώμα της δείχνει μάλλον το αντίθετο, κάτι που δεν
επιτρέπει πλέον στον Nicholas να έχει αμφιβολίες ότι το πνεύμα της Elizabeth
επέστρεψε για να τον εκδικηθεί. Ή μήπως όχι;
Η περίοδος Edgar Allan Poe του Roger Corman έτσι κι αλλιώς
είναι εξ ορισμού μια από τις κορυφαίες στο σινεμά τρόμου όλων των εποχών και το
PIT AND THE PENDULUM απλά έρχεται να αποδείξει για άλλη μια φορά το αυτονόητο.
Με τρομερή γοτθική ατμόσφαιρα σε ένα εφιαλτικό κάστρο που δεν μαρτυρούν σε
καμία περίπτωση την ανυπαρξία προϋπολογισμού, ο Coman και ο Price δείχνουν ότι
την περίοδο ήταν τα αδιαφιλονίκητα αφεντικά της σκηνής.
Ακόμα και
σήμερα, σχεδόν 50 χρόνια μετά την κυκλοφορία της η ταινία παραμένει τρομακτική
με αρκετές σκηνές ανθολογίας που θα φέρουν ανατριχίλες και στους πιο
σκληραγωγημένους οπαδούς της σκηνής. Η πρώτη εμφάνιση της Elizabeth τρομάζει
χωρίς να στηρίζεται σε ειδικά εφέ ή ξαφνικές τρομάρες, ενώ το φινάλε είναι ένα
all- time highlight του παγκόσμιου σινεμά τρόμου.
Όσο για την ιστορία, προβλέψιμα κυλάει σαν νεράκι, χωρίς ούτε
ένα αργό σημείο ή άσκοπη φλυαρία στα 80 λεπτά που διαρκεί η προβολή. Το πνεύμα
της ιστορίας του Poe κρατιέται ανέπαφο παρ’ όλες τις μικροδιαφοροποιήσεις του
Richard Matheson στο σενάριο, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει για μια ταινία που
τα έχει όλα και σε γενναιόδωρες δόσεις. Η ατμόσφαιρα κυμαίνεται από ονειρική
και παραισθησιακή μέχρι απόλυτα σκοτεινή και απαισιόδοξη, ιδίως όταν η δράση
μεταφέρεται στον «λάκκο» του τίτλου και το θανατηφόρο εκκρεμές κάνει την
εμφάνιση του.
Για τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών δεν υπάρχουν εκπλήξεις,
με τον Vincent Price να τα δίνει όλα για πολλοστή φορά, δίνοντας το δικό του
σόου τόσο σαν ο τσακισμένος από τη μοίρα Nicholas Medina όσο και σαν τον
αιμοδιψή και σατανικό πατέρα του Sebastian. Η Ιέρεια του σινεμά τρόμου, Barbara
Steele, δυστυχώς έχει περιορισμένη συμμετοχή αλλά όσο εμφανίζεται είναι όλα τα
λεφτά ενώ και όλοι οι υπόλοιποι είναι ενδιαφέροντες τόσο σαν χαρακτήρες όσο και
σαν ερμηνείες. Και αληθινά, αν και ακούγεται λίγο πομπώδες, δεν μπορώ παρά να
χαρακτηρίσω το PIT AND THE PENDULUM μια αψεγάδιαστη και τέλεια ταινία γοτθικού
τρόμου και να έχω τη συνείδηση μου καθαρή.
Εκείνη την
εποχή ο Roger Corman κατάφερνε με κάθε του ταινία όχι μόνο να ξεπερνάει τον
εαυτό του, αλλά ταυτόχρονα να θέτει και αξεπέραστα στάνταρντς για τη σκηνή και
το PIT AND THE PENDULUM κάνει ακριβώς αυτό με τον πιο πειστικό και οπτικά
εντυπωσιακό τρόπο. Μαζί με τα HOUSE OF USHER, THE HAUNTED PALACE και πολλά
άλλα, είναι μια από τις αθάνατες στιγμές της σκηνής που δύσκολα παλιώνει και
ακόμα δυσκολότερα ξεπερνιέται.
