Rio Bravo 1959

 

Rio Bravo 1959

ΡΙΟ ΜΠΡΑΒΟ

 

 Σκηνοθεσία: Howard Hawks

Σενάριο: Jules Furthman, Leigh Brackett, B.H. McCampbell

Είδος: Drama, Romance, WESTERN

Διάρκεια: 02:21

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

John Wayne: Sheriff John T. Chance

Dean Martin: Dude ('Borrachón')

Ricky Nelson: Colorado Ryan

Angie Dickinson: Feathers

Walter Brennan: Stumpy

 

Έπειτα από συμπλοκή σε μπαρ, ο σερίφης μιας μικρής πόλης του Γουέστ συλλαμβάνει τον αδελφό ενός μεγαλοκτηματία. Οι μπράβοι της οικογένειας περικυκλώνουν τη φυλακή για να αποτρέψουν τη μεταφορά του κρατούμενου. Οι μόνοι που στέκονται στο πλευρό του σερίφη είναι ένας αλκοολικός και ένας ηλικιωμένος με πρόβλημα στο ένα του πόδι.

Η ταινία από την οποία ο Κάρπεντερ εμπνεύστηκε το "Σταθμός 13 Δέχεται Επίθεση" (1976) απέχει πολύ από τα παραδοσιακά γουέστερν, όντας μια κλειστοφοβική κατασκευή με έμφαση στους χαρακτήρες και στο θρίαμβο της θέλησης. Αφηγούμενος χαλαρά μια ιστορία πολιορκίας (υπερβολικά χαλαρά, θα λέγαμε), ο Χοκς μιλά για το πείσμα των λίγων με σκοπό να επικρατήσει το Καλό, αναδεικνύει την πορεία ενός αλκοολικού προς τον αυτοσεβασμό, τοποθετεί κωμικούς ήρωες πλάι στον άκαμπτο Τζον Γουέιν, διανθίζει τη δράση με χιούμορ και υπογράφει μια από τις πιο χαρακτηριστικές δουλειές του. Το "Ρίο Μπράβο" δέχτηκε τα πυρά των κριτικών όταν προβλήθηκε στις αίθουσες, αλλά σήμερα θεωρείται κλασικό στο είδος του.

 

No Name On The Bullet 1959

 

No Name On The Bullet 1959

Σφαίρα Δίχως Όνομα

Σκηνοθεσία: Jack Arnold

Σενάριο: Gene L. Coon, Howard Amacker

Είδος: Action, Thriller, WESTERN

Διάρκεια: 01:17

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Audie Murphy: John Gant

Charles Drake: Luke Canfield

Joan Evans: Anne Benson

Virginia Grey: Roseanne Fraden

Warren Stevens: Lou Fraden

 

Θα μπορούσε η ταινία No Name on the Bullet να λέγεται διαφορετικά: ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο, ας πούμε. Ο λόγος φυσικά για τον πρωταγωνιστή Audie Murphy, έναν νεαρό ηθοποιό, ο οποίος έγινε διάσημος ως ο πιο παρασημοφωρεμένος φαντάρος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που στην πορεία μεταπήδησε και στον κινηματογράφο. Στο western που αναφερόμαστε (ένα από τα 33 που γύρισε!) υποδύεται έναν πασίγνωστο δεινό πιστολά που σκοτώνει κατά παραγγελία. Η άφιξή του σε μια ήσυχη πόλη θα προξενήσει την αναστάτωση και θα ανησυχήσει κάποιους καλοβολεμένους κατοίκους με σκοτεινό παρελθόν. Το όλο ενδιαφέρον της ταινίας βρίσκεται στις παρεξηγήσεις που δημιουργούνται καθώς ψάχνει ο καθένας να βρει ποιος κάλεσε τον πιστολέρο και αρχίζουν να υποψιάζονται ο ένας τον άλλο, ειδικά αυτοί που έχουν κάποιες προστριβές μεταξύ τους. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Jack Arnold που γύριζε τη δεκαετία του '50 το ένα μπι-μούβι μετά το άλλο. Θα έλεγα ότι και η παρούσα ταινία έχει μια δευτεροκλασάτη αίσθηση αλλά, στην τελική, βλέπεται ευχάριστα.

Last Train From Gun Hill 1959

Last Train From Gun Hill 1959

Το Τελευταίο Τρένο από το Γκαν Χιλ

Σκηνοθεσία: John Sturges

Σενάριο: Les Crutchfield, James Poe

Είδος: Drama, Thriller, WESTERN

Διάρκεια: 01:35

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Kirk Douglas: Marshal Matt Morgan

Anthony Quinn: Craig Belden

Carolyn Jones: Linda

Earl Holliman: Rick Belden

Brad Dexter: Beero

 

Kirk Douglas εναντίον Anthony Quinn. Αν και η πολυαναμενόμενη μονομαχία έρχεται στο τέλος, η ταινία "Το Τελευταίο Τρένο από το Γκαν Χιλ" του 1959 μας κράτησε το ενδιαφέρον αλλά δεν μας ενθουσίασε κιόλας. Στο ενδιάμεσο πάντως βλέπουμε την προσπάθεια του Douglas να βρει τους δύο δολοφόνους της γυναίκας του. Η έρευνά του τον οδηγεί στους κόλπους της συμμορίας του μεγαλοκτηματία και παλιόφιλού του, που δεν είναι άλλος από τον Quinn. Εκεί θα ανακαλύψει ότι ο ένας που ψάχνει είναι ο γιος του Quinn και έτσι τα πράματα θα περιπλέξουν θανάσιμα.

Ο σκηνοθέτης John Sturges χειρίζεται άνετα το έργο του. Εξάλλου είχε ξανασυνεργαστεί με τον Douglas στο Αίμα στον Πράσινο Βάλτο. Η ταινία όμως δεν είναι και καμιά σπουδαία για το είδος της αφού θέματα εκδίκησης και αυτοδικίας έχουμε δει ουκ ολίγα. Και έκπληξη μου προξένησε το γεγονός ότι η σκηνή στο ξενοδοχείο είναι σε μεγάλο βαθμό κοπιαρισμένη από την προ διετίας παραγωγή (δηλαδή του 1957) 3:10 to Yuma (όχι το καινούριο ριμέικ), που είναι σαφώς καλύτερη. Anyway...fe.

  

The Horse Soldiers 1959

 

The Horse Soldiers 1959

Οι γενναίοι δεν διστάζουν ποτέ!

Σκηνοθεσία: John Ford

Σενάριο: John Lee Mahin, Martin Rackin, Harold Sinclair

Είδος: Adventure, John Fort, War, Western, WESTERN

Διάρκεια: 01:59

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

John Wayne: Col. John Marlowe

William Holden: Maj. Henry Kendall

Constance Towers: Hannah Hunter

Judson Pratt: Sgt. Maj. Kirby

Hoot Gibson: Sgt. Brown

 

O John Wayne είναι ο διοικητής τάγματος Βορείων που παίρνει τη διαταγή να διεισδύσει μέσα από τις γραμμές των Νοτίων για να ανατινάξει μία σιδηρογραμμική γέφυρα που ανεφοδιάζει τους Νότιους σε κομβικό σημείο. Ο William Holden είναι ο γιατρός του τάγματος που θα έρχεται συνέχεια σε κόντρα με το διοικητή, έχοντας να ντιμετωπίσει και την εσωτερική πάλι μεταξύ στρατιωτικού καθήκοντος και της ανθρωπιστικής βοήθειας ως ιατρού. Η Constance Towers είναι μία Νότια ιδιοκτήτρια φυτείας που τους φιλοξενεί για ένα βράδυ αλλά ακούει για την αποστολή και έτσι την παίρνουν μαζί τους για να μην αποκαλύψει το μυστικό. Αυτό είναι το στόρι, σε λίγες γραμμές, του The Horse Soldiers. Μία ιστορία από τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο, που έγινε μία από τις πιο μέτριες ταινία του John Ford. Μετά το θάνατο ενός κασκαντέρ, ο Ford έχασε κάθε ενδιαφέρον για την ταινία και τελείωσε το έργο αρκετά βιαστικά. Μόνο για τους φαν του κυρίου Γουέιν.

 

Tiger Bay 1959

Tiger Bay 1959

ΔΥΟ ΜΑΤΙΑ ΕΙΔΑΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Σκηνοθεσία: J. Lee Thompson

Σενάριο: Noël Calef, John Hawkesworth, Shelley Smith

Είδος: Crime, Drama, Hayley Mills, Thriller

Διάρκεια: 01:45

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

John Mills: Superintendent Graham

Horst Buchholz: Bronislaw Korchinsky

Hayley Mills: Gillie

Yvonne Mitchell: Anya

Megs Jenkins: Mrs. Phillips

 

Ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία του Άγγλου σκηνοθέτη, ηθοποιού και σεναριογράφου Tζον Λι Tόμπσον, γνωστό από Tα Kανόνια του Nαβαρόνε, που γνώρισε στην εποχή της επιτυχία. Ένας ναυτικός από την Πολωνία που ζει σ' ένα κάμπινγκ δολοφονεί τη φίλη του που τον απατά και στη συνέχεια απαγάγει ένα κοριτσάκι που είδε το έγκλημα. Ταινία με εξαιρετικούς χαρακτήρες και ατμόσφαιρα που συνδυάζει το μελόδραμα με το νουάρ.

  

Some Like It Hot 1959

 

Some Like It Hot 1959

Μερικοί το Προτιμούν Καυτό

Σκηνοθεσία: Billy Wilder

Σενάριο: Billy Wilder, I.A.L. Diamond,

Robert Thoeren, Michael Logan

Είδος: Action, Comedy, Crime, Mairlyn Monroe,

Music, Romance, Thriller

Διάρκεια: 02:00

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Marilyn Monroe: Sugar Kane Kowalczyk

Tony Curtis: Joe

Jack Lemmon: Jerry

George Raft: Spats Colombo

Pat O'Brien: Detective Mulligan

Για να αποφύγουν τη μαφία που τους κυνηγά, δύο άνεργοι μουσικοί μεταμφιέζονται σε γυναίκες και κρύβονται σε ένα γυναικείο μουσικό συγκρότημα. Ερωτεύονται όμως το αστέρι του θιάσου και ανακαλύπτουν ότι "κανείς δεν είναι τέλειος".

Ένας Αμερικανός παραγωγός έλεγε ότι για να κάνεις μια επιτυχημένη ταινία πρέπει να ακολουθήσεις πιστά τους κανόνες. Αλλά, αν θες η ταινία σου να έχει ελπίδες να μείνει στην ιστορία, χρειάζεται να ρισκάρεις. Ο αφορισμός αυτός ταιριάζει γάντι στην περίπτωση του "Μερικοί το Προτιμούν Καυτό". Η συγκεκριμένη ταινία, η οποία, σύμφωνα με την ψηφοφορία του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, θεωρείται η καλύτερη κωμωδία όλων των εποχών, είναι γεμάτη ριψοκίνδυνες επιλογές και κερδισμένα στοιχήματα. Δεν ανακατεύει απλώς με ελαφριά διάθεση διαφορετικά κινηματογραφικά είδη -από την κωμωδία screwball και τη φάρσα, μέχρι το ρομάντζο και την παρωδία γκανγκστερικών ταινιών-, το μεγαλύτερο ρίσκο είναι ότι απαρνιέται τα παραδοσιακά κινηματογραφικά μοντέλα, έχοντας στα 2/3 της διάρκειάς της τους βασικούς της πρωταγωνιστές ντυμένους γυναικεία. Και αυτό σε μια εποχή που η παραμικρή υποψία "διαστροφής" μπορούσε να οδηγήσει μια ταινία στην ανυποληψία και ένα σκηνοθέτη στην πρόωρη σύνταξη.

Ο Μπίλι Γουάιλντερ όμως ήξερε τι έκανε και δεν είχε διάθεση να διακόψει την καριέρα που είχε χτίσει με μεγάλο κόπο, στην καινούρια του πατρίδα. Γεννημένος το 1906 στην τότε Αυστροουγγαρία, ήταν ένας από τους πολλούς Ευρωπαίους καλλιτέχνες που αναζήτησαν, τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου την τύχη τους στην Αμερική. Το αναμφισβήτητο ταλέντο του έλαμψε γρήγορα. Μολονότι στην αρχή δεν ήξερε ούτε λέξη στα αγγλικά, έγραψε μερικά από τα καλύτερα σενάρια εκείνης της εποχής και από το 1942 άρχισε να σκηνοθετεί ο ίδιος. Το 1959, όταν γυρίστηκε το "Μερικοί το Προτιμούν Καυτό", ήταν ένας απόλυτα καταξιωμένος σκηνοθέτης, με περγαμηνές σε διαφορετικά είδη κινηματογράφου. Έτσι, όταν έδειξε στους παραγωγούς του το κάπως ασυνήθιστο σενάριο που έγραψε μαζί με το μόνιμο συνεργάτη του, Λ. Ντάιμοντ, πήρε εύκολα την έγκριση για τη δημιουργία της ταινίας. Ο Γουάιλντερ πόνταρε στην ανάγκη μιας σοβαροφανούς και ηθικολόγου κοινωνίας να δει στο σινεμά συγκαλυμμένα εκείνα που απωθεί στην πραγματική ζωή. Πόνταρε ακόμα στο προαιώνιο μοτίβο του μπερδέματος των φύλων και στις προεκτάσεις που αυτό έχει. Το ενέταξε, λοιπόν, τόσο έξυπνα μέσα στην αφήγηση, ώστε η θέα των δύο πρωταγωνιστών ντυμένων με φορέματα δεν κουράζει, ούτε απωθεί στο ελάχιστο. Αντίθετα, μέσα από την ανατροπή των μοντέλων προάγεται η καλόγουστη και ευρηματική κωμωδία.

Ο Μπίλι Γουάιλντερ ενορχήστρωσε άψογα όλα τα επιμέρους στοιχεία, πετυχαίνοντας να κρατήσει τον απόλυτο έλεγχο του ρυθμού, από την αρχή μέχρι το τέλος. Δεν αφήνει την ταινία ούτε να πλατειάσει πάνω σε ένα θέμα και να δημιουργήσει "κοιλιά", αλλά ούτε και να παρασυρθεί στον ξέφρενο και πολλές φορές κουραστικό ρυθμό της κωμωδίας screwball. Εκτός από το καλογραμμένο σενάριο, τις ξεκαρδιστικές, ιστορικές ατάκες και το καταπληκτικό "τάιμινγκ" με το οποίο αυτές ακούγονται, το "Μερικοί το Προτιμούν Καυτό" έχει να επιδείξει μια λαμπερή πρωταγωνιστική τριάδα. Κορυφαίος όλων, δίχως άλλο, είναι ο Τζακ Λέμον, στο ρόλο του γκρινιάρη, αλλά τελικά τυχερού στον έρωτα -αφού... αρραβωνιάζεται με έναν εκατομμυριούχο- Τζέρι. Οι στιγμιαίες μεταμορφώσεις του, με ένα απλό βλέμμα, από άνδρα σε γυναίκα και τανάπαλιν είναι εκπληκτικές. Ο Τόνι Κέρτις, από την άλλη, ως πιο όμορφος, έχει ένα λιγότερο κωμικό ρόλο. Είναι όμως και αυτός θαυμάσιος, τόσο ως Τζόζεφ όσο και ως Τζόζεφιν και πραγματικά εξαιρετικός ως "εκατομμυριούχος με γυαλιά". Όταν γυρίστηκε η ταινία, η Μέριλιν Μονρόε είχε ήδη αρχίσει να παίρνει την τελική κατηφόρα. Παρ' όλα αυτά, δείχνει πολύ φρέσκια και καταφέρνει να δώσει και μια τραγική νότα στον κατά βάση κωμικό ρόλο της. Η ερμηνεία της βέβαια είναι μια μαγική εικόνα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν από τα γυρίσματα, κάθε πλάνο στο οποίο η Μέριλιν είχε μια απλή ατάκα απαιτούσε αμέτρητες επαναληπτικές λήψεις για να επιτευχθεί. Τελικά, ο Γουάιλντερ κατάφερε με ιώβεια υπομονή να κλέψει τις καλές της στιγμές μέσα από έναν ατέλειωτο αριθμό αποτυχημένων. Μετά το τέλος της ταινίας, ο σκηνοθέτης, εξαντλημένος από αυτήν τη διαδικασία, δήλωσε: "Ο ψυχαναλυτής μου μου είπε ότι είμαι πια πολύ γέρος και πολύ πλούσιος για να ξανακάνω κάτι παρόμοιο". Και δεν ξανάκανε. Η Μέριλιν πέθανε δύο χρόνια μετά, ενώ ο Γουάιλντερ απεβίωσε το 2002 σε ηλικία το 96 ετών.

 

Pillow Talk 1959

 

Pillow Talk 1959

Τα Απόρρητα της Κρεβατοκάμαρας

Σκηνοθεσία: Michael Gordon

Σενάριο: Stanley Shapiro, Maurice Richlin

Είδος: Comedy, Doris Day, Romance

Διάρκεια: 01:42

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Rock Hudson: Brad Allen

Doris Day: Jan Morrow

Tony Randall: Jonathan Forbes

Thelma Ritter: Alma

Nick Adams: Tony Walters

Julia Meade: Marie

Allen Jenkins: Harry

 Μπερδεμένες ερωτικές ταυτότητες, χαριτωμένες παρεξηγήσεις, αισθηματικά παιχνίδια, υπέροχα φορέματα, ατσαλάκωτα κοστούμια, απαστράπτουσα μητροπολιτική ατμόσφαιρα και γεμάτο πονηρούς υπαινιγμούς χιούμορ: ιδού τα χαρακτηριστικά που έκαναν την πρώτη συνεργασία του δημοφιλούς διδύμου Ντόρις Ντέι – Ροκ Χάντσον όχι μόνο μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, αλλά και μια αληθινή αποθέωση της ελαφρότητας, του τεκνικολόρ και της φινετσάτης κομεντί.

Μια διακοσμήτρια κι ένας μουσικοσυνθέτης που δεν έχουν συναντηθεί ποτέ μοιράζονται μια νεοϋορκέζικη τηλεφωνική γραμμή, η οποία τους φέρνει σε διαρκή προστριβή. Όλα αλλάζουν όμως όταν εκείνος αποφασίζει να τη συναντήσει από κοντά και να τη φλερτάρει προσποιούμενος τον αφελή επαρχιώτη.

Τεράστια επιτυχία στις μέρες της, αρκετή για να μεταμορφώσει από μόνη της τον Ροκ Χάντσον και την Ντόρις Ντέι σε αθάνατο κινηματογραφικό ζευγάρι, αφού συμπληρώνουν απόλυτα ο ένας τον άλλο, μεταμορφώνοντας τους στερεοτυπικούς ρόλους της σφιγμένης ξανθιάς και του ασυγκράτητου γόητα σε δυο απολαυστικούς χαρακτήρες σε μια ταινία που λάμπει με την «αθωότητα» που κρατούσαν ακόμη τα ’50ς.

Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου σεναρίου και προτάθηκε σε άλλες 4 κατηγορίες (καλύτερου γυναικείου και β’ γυναικείου, καλύτερης μουσικής και καλλιτεχνικής διεύθυνσης).