MAD ABOUT MEN 1954

MAD ABOUT MEN 1954

Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ

Σκηνοθεσία:            Ralph Thomas

Σενάριο:  Blackmore

Είδος: Comedy, Fantasy

Διάρκεια: 1h 30min

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Glynis Johns: Caroline Trewella

Donald Sinden: Jeff Saunders

Anne Crawford: Barbara Davenport

Margaret Rutherford: Nurse Carey

Dora Bryan: Berengaria

Η Καρολίν είναι μια σεμνή και όμορφη, δασκάλα γυμναστικής. Η Μιράντα, είναι μια εξίσου όμορφη γοργόνα. Μια μέρα συναντιούνται σε ένα ορμίσκο, συνειδητοποιούν πόσο πολύ μοιάζουν και η Μιράντα αποφασίζει να περάσει ένα δεκαπενθήμερο στην ξηρά προκειμένου να εντυπωσιάσει τον καινούργιο της φίλο.

 

  

SALT OF THE EARTH 1954

SALT OF THE EARTH 1954

Το Αλάτι της Γης

Σκηνοθεσία: Herbert J. Biberman

Σενάριο: Michael Wilson

Είδος: Documentary, Drama

Διάρκεια: 1h 34min

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Will Geer: Sheriff

David Bauer: Barton

David Sarvis: Alexander

Mervin Williams: Hartwell

Rosaura Revueltas: Esperanza Quintero

 

Βασισμένη στην πραγματική απεργία ενάντια στην αυτοκρατορία της εκμετάλλευσης ορυχείων στο Νέο Μεξικό, η ταινία καταδεικνύει την εκμετάλλευση των αμερικανο-μεξικανών εργατών και της γυναίκας εργάτριας που διεκδικεί ίσα δικαιώματα.

Η ταινία είναι η μοναδική επίσημα που έχει ποτέ απαγορευτεί στις ΗΠΑ λόγω μαύρης λίστας. Η απαγόρευση διατηρήθηκε καθ’ όλα τα 1950 κι ως το 1965. Σήμερα θεωρείται κρατικός θησαυρός!

Οι βασικοί που συμμετείχαν στην παραγωγή ήταν μέλη της διαβόητης Μαύρης Λίστας. Τα μέλη της παραγωγής είχαν μαζευτεί για γυρίσματα στην πόλη Σέντραλ του Νέο Μεξικό και μια επιτροπή πολιτών τους επισκέφτηκε. Πολύ απλά τους πέταξαν έξω από την πόλη. Έπειτα μεταφέρθηκαν στο Σίλβερ Σίτι και εκεί τους είπαν «φύγετε από την πόλη… ή θα φύγετε σε μαύρα κουτιά»!

Η ηθοποιός Rosaura Revueltas ήταν πολύ γνωστή στην χώρα της το Μεξικό. Αφού έπαιξε σε αυτή την ταινία, κατηγορήθηκε ως κομουνίστρια και απελάθηκε από τις ΗΠΑ. Ενώ συνέχισε να παίζει στην χώρα της, ποτέ δεν έκανε ξανά ταινία στις ΗΠΑ.

Τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του έργου έληξαν το 1982, αλλά κανείς από τους δημιουργούς ή τους απογόνους του δεν τα ανανέωσαν. Έκτοτε η ταινία είναι έκθετη σε κάθε εκμετάλλευση και μάλιστα δωρεάν.

Αν ο Herbert J. Biberman είχε επιπλέον δυνατότητες πέρα της αγωνιστικότητας του και του πάθους του, θα είχαμε ένα ασύλληπτο αριστούργημα. Όπως και να ‘χει είναι φάρος του αριστερού σινεμά των ΗΠΑ και πρωτοπόρος μιας άλλης σκέψης, όχι απαραίτητα κομουνιστικής. Γιατί αυτό που στην ΕΣΣΔ ήταν κατεστημένο, στις ΗΠΑ αφορούσε την απαγόρευση της ελευθερίας τού λόγου και συγκεκριμένα την γενική «απόκρυψη» ενός εργαζόμενου που δεν έχει ακόμα ούτε τα βασικά δικαιώματα, εν μέσο της ευτυχισμένης εποχής τού Άικ. Αν αυτά τα δύο είναι κατοχυρωμένα ως αυστηρώς κομουνιστικά, θα ήμουν κομουνιστής. Όμως, δεν είμαι…

 

Εύκολα θα μπορούσαμε να έχουμε μια ηθικοπλαστική ή προπαγανδιστική ταινία. Του εναντίον. Ο Biberman, πέρα από την σοσιαλιστική του τεχνική στην κάμερα, είναι επηρεασμένος άμεσα από τον ιταλικό νεορεαλισμό και το μεξικανικό δράμα. Υπάρχει και βαρύ δράμα, αλλά η ουσία βγαίνει από την αλήθεια κι όχι την επιτήδευση. Οι πολιτικοποιημένες του προθέσεις δεν αποκλίνουν για χάρη της τραγικότητας. Οι εργάτες της ταινίας δεν εκλιπαρούν, διεκδικούν με αστείρευτο πάθος και το δίκιο με το μέρος τους. Μάλιστα, είναι πολύ εύστοχη και ιστορικά ακριβής η αμφισβήτηση του μέσου εργάτη της εποχής προς την γυναίκα του. Αν ο Biberman ήθελε να μας πείσει με προπαγανδιστικά μέσα, θα έπλαθε «λευκούς αγγέλους» κι όχι άτομα με προκαταλήψεις.

Κάτι που δεν θα συναντήσουμε άλλη φορά στον αμερικανικό κινηματογράφο είναι η τόσο σαφή παραπομπή στο σινεμά της ΕΣΣΔ των πρώιμων χρόνων. Πλάνα του Sergei Eisenstein και του Aleksandr Dovzhenko αναπαρίστανται ατόφια στην ταινία, ακόμα και που κάποια άλλα είναι σαφώς ερασιτεχνικά. Κι ενώ είναι φανερή η δυσκολία της παραγωγής, οι δημιουργοί και οι ερασιτέχνες ηθοποιοί έχουν «κέφια». Αλλά πώς να μην έχουν; Αυτό παραπέμπει στα διάσημα λόγια του Orson Welles στον Τρίτο Άνθρωπο. Μιλάμε για ανθρώπους κυνηγημένους που, ως φυσικόν, έχουν αναγάγει τον πόλεμο τους σε αυθεντικό πάθος. Πάθος στον αγώνα τους, πάθος στην ταινία τους.

Μην μείνετε στο στείρο «αυτή η ταινία είναι για τους άλλους», το έργο δεν απευθύνεται μονοδιάστατα σε μία ιδεολογία. Είναι ένας «πρωτόγονος» Ken Loach που συνάντησε τον Roberto Rossellini στα γυρίσματα της Γης.

THE LAST TIME I SAW PARIS 1954

THE LAST TIME I SAW PARIS 1954

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑ

ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Σκηνοθεσία: Richard Brooks

Σενάριο: Julius J. Epstein, Philip G. Epstein, Richard Brooks,

F. Scott Fitzgerald

Είδος: Drama, Romance

Διάρκεια: 1h 56min

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Elizabeth Taylor: Helen Ellswirth

Van Johnson: Charles Wills

Walter Pidgeon: James Ellswirth

Donna Reed: Marion Ellswirth

Eva Gabor: Lorraine Quarl

 

Με φόντο την ειδυλλιακή Πόλη του Φωτός, ο έρωτας εισβάλλει στη ζωή ενός φιλόδοξου συγγραφέα στο πρόσωπο μιας εύπορης γυναίκας. Όμως η επαγγελματική αποτυχία θα τον οδηγήσει στο αλκοόλ με καταστροφικά αποτελέσματα για τη μελλοντική του ευτυχία... Απολαύστε την καταπληκτική ερμηνεία της γοητευτικής Ελίζαμπεθ Τέιλορ στο πλευρό του Βαν Τζόνσον.

 

It Happened In Athens 1962

It Happened In Athens 1962

Συνέβη στην Αθήνα

  

Σκηνοθεσία: Andrew Marton

Σενάριο: László Vadnay

Είδος: Biography, Comedy

Διάρκεια: 1h 40min

Γλώσσα: Αγγλικά:

Παίζουν:

Jayne Mansfield: Eleni Costa

Trax Colton: Spiridon Loues

Nico Minardos: Lt. Alexi Vinardos

Bob Mathias: Coach Graham

Xenia Kalogeropoulou:   Christina Gratsos (as Maria Xénia)

Ivan Triesault: Grandpa Loues / Mr. Trisapopolis

Titos Vandis: Father Loues

 

Σύμφωνα με την υπόθεση της ταινίας, της οποίας πολλές σκηνές γυρίστηκαν στην Αθήνα ο «νεαρός βοσκός Σπυρίδων Λούης», αποφασίζει να συμμετάσχει στο άθλημα του Μαραθωνίου Δρόμου. Μόλις φτάνει στην Αθήνα, συναντά την Χριστίνα Γκράτσου, μια νέα κοπέλα από το χωριό του, η οποία είναι προσωπική υπηρέτρια της Ελένης Κώστα, της πιο γοητευτικής Ελληνίδας ηθοποιού. Η Ελένη Κώστα, αγαπά έναν ανθυπολοχαγό τον Μινάρδο, που συμμετέχει κι αυτός στον αγώνα και επειδή είναι σίγουρη ότι θα κερδίσει τον Μαραθώνιο, ανακοινώνει στον Τύπο ότι θα παντρευτεί τον νικητή του αγώνα. Όμως νικητής θα είναι ο… Σπυρίδων Λούης, ο οποίος όμως έχει ερωτευτεί την υπηρέτριά της Χριστίνα και της έχει υποσχεθεί γάμο…

Η κωμωδία (που δεν πήγε καλά εισπρακτικά), ήταν μια παραγωγή της 20th Century Fox, την είχε σκηνοθετήσει ο Άντριου Μόρτον και τους βασικούς ρόλους είχαν η πληθωρική ξανθιά Τζέιν Μάνσφιλντ (Ελένη Κώστα), ο Τραξ Κόλτον (Σπύρος Λούης), ο Νίκος Μινάρδος (Ανθυπολοχαγός Αλέξης Μινάρδος), η Ξένια Καλογεροπούλου (Χριστίνα Γκράτσου), η Λίλι Βαλέντι (μητέρα Λούη) και ο Τίτος Βανδής (πατέρας Λούης).

Ως ανέκδοτο αναφέρεται, πως ένα από τα μεγάλα λάθη της ταινίας, ήταν ότι «οι κομπάρσοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο φορούσαν ρούχα εποχής 1960 και όχι του 1896». Πράγματι, όσοι είχαν πάει στο Στάδιο εκείνη την Κυριακή του καλοκαιριού του 1960, φορούσαν τα κανονικά τους ρούχα, διότι δεν ήσαν κομπάρσοι αλλά ντόπιοι που είχαν πάει να ακούσουν και να δουν τα «Χαρούμενα Ταλέντα» του Γιώργου Οικονομίδη, μια πολύ δημοφιλή ραδιοφωνική εκπομπή της εποχής, που είχε διαφημιστεί ότι θα μεταδοθεί ζωντανά από το Στάδιο. Κατά την είσοδό τους δε, τους έδιναν μόνον ένα καπέλο εποχής του 1896 στους άντρες, καθώς και ένα ομπρελίνο στις γυναίκες, με εντολή να τα πετάξουν στον αέρα κατά την είσοδο του δρομέα-ηθοποιού Λούη στο Στάδιο, όπως και έγινε για να αποδοθεί η ατμόσφαιρα της νίκης.

SEVEN BRIDES FOR SEVEN BROTHERS 1954

 

SEVEN BRIDES FOR SEVEN BROTHERS 1954

Επτά Νύφες για Επτά Αδέλφια

 

Σκηνοθεσία: Stanley Donen

Σενάριο: Albert Hackett , Frances Goodrich

Είδος: Adventure, Comedy, Drama,

Family, Music, Musical

Διάρκεια: 1h 42min

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Howard Keel: Adam Pontipee

Jeff Richards           : Pontipee

Russ Tamblyn: Gideon Pontipee

Tommy Rall: Frank (Frankincense) Pontipee

Marc Platt: Daniel Pontipee

Matt Mattox: Caleb Pontipee

Jacques d'Amboise: Ephraim Pontipee

Jane Powell: Milly Pontipee

 

Η Μίλι δέχεται να παντρευτεί τον Ανταμ, χωρίς να γνωρίζει ότι συγκατοικεί με τα αδέλφια του και ότι η ίδια θα βρεθεί να υπηρετεί επτά άνδρες άξεστους και αγροίκους. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν τα έξι ανύπαντρα αδέλφια μαθαίνουν τελικά τρόπους, αισθάνονται έτοιμα για γάμο, και ο Ανταμ προσφέρεται να τους συνοδεύσει στο κοντινό χωριό, όπου καθένας θα κλέψει την κοπέλα που του αρέσει περισσότερο.

Υπερθέαμα σπάνιας ομορφιάς! Μαζί με το Calamity Jane είναι τα δύο κορυφαία γουέστερν – μιούζικαλ όλων των εποχών! Φοβερές χορογραφίες (δείτε την σκηνή στην κατασκευή του αχυρώνα, που είναι σήμα – κατατεθέν της ταινίας και μια από τις καλύτερες που είδαμε σε μιούζικαλ ποτέ!), απίστευτες ερμηνείες και σκηνικά και βέβαια υπέροχες μελωδίες! Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Α! Κι ένα σενάριο φυσικά, που κι αυτό είναι πολύ καλό! Το “Seven brides for seven brothers” είναι αξεπέραστο και τώρα που το θυμήθηκα, πρόσφατα θεάθηκε στο site “100 films you have to see before you die”(μακάβριο αλλά με εύστοχο τίτλο! Θα το βρείτε σχετικά εύκολα), σε πολύ υψηλή θέση, που αν δείτε το φιλμ θα καταλάβετε ότι δικαιολογείται στο απόλυτο! Το στόρι είναι από το βιβλίο The Sobbin` Women του Stephen Vincent Benét, που με τη σειρά του είχε εμπνευστεί από έναν θρύλο της Αρχαίας Ρώμης (The Rape of the Sabine Women). Την σκηνοθεσία ανέθεσε η Metro–Goldwyn–Mayer στον βετεράνο και πολύ επιτυχημένο, ειδικευμένο στα μιούζικαλ  Stanley Donen(On the Town (1949), Royal Wedding (1951), Singin’ in the Rain (1952), Charade (1963) 

BRIGADOON 1954

 

BRIGADOON 1954

Μπριγκαντούν

 

Σκηνοθεσία: Vincente Minnelli 

Σενάριο:Alan Jay Lerner

Είδος: Fantasy, GENE KELLY-FRED ASTAR,

Musical, Romance

Διάρκεια: 1h 48min

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Gene Kelly: Tommy Albright

Van Johnson: Jeff Douglas

Cyd Charisse           Fiona: Campbell

Elaine Stewart: Jane Ashton

Barry Jones: Mr. Lundie

 

Δυο Νεοϋορκέζοι κάνουν διακοπές στα υψίπεδα της Σκοτίας. Φτάνουν στο Μπριγκαντούν, ένα χωριό που δεν αναφέρει ο χάρτης. Οι κάτοικοί του μοιάζουν να ανήκουν σε άλλον αιώνα και αυτό διότι κοιμήθηκαν το 1754 και ξυπνούν κάθε εκατό χρόνια για ένα μόνο 24ωρο.

Άλλο ένα μιούζικαλ που υπογράφει ο Vincente Minnelli και έχει για «πρώτο βιολί» και βασικό χορογράφο τον Gene Kelly. Η ταινία του 1954 Brigadoon έχει τραγούδια, μουσική και πολύ χορό. Το συγκεκριμένο έργο το ξεχώρισα το επειδή είναι ουσιαστικά ένα παραμύθι βγαλμένο από τα Χάιλαντς της Σκοτίας του 18ου αιώνα, στο οποίο μπλέκονται δύο αμερικανοί του 20ου, ο Gene Kelly και ο Van Johnson, ο all-american hero των πολεμικών ταινιών της κινηματογραφικής περιόδου του `40! Το χωριό είναι εξαφανισμένο από τον κόσμο, «ξυπνάει» μία φορά κάθε 100 χρόνια, ζει μία μέρα και το βράδυ πέφτει να κοιμηθεί για άλλα εκατό χρόνια! Σε ένα καθ` όλα παραδοσιακό περιβάλλον, θα μπλέξουν οι αμερικανοί φίλοι μας, θα ερωτευτεί ο Κέλι την (επίσης χορεύτρια) Cyd Charisse, στο επίκεντρο της ημέρας θα είναι ένας γάμος και εμείς θα μπούμε στο κλίμα της σκοτσέζικης επαρχίας μέσα από τη μουσική, τα ήθη και τα έθιμά τους. Γυρίστηκε εξ ολοκλήρου σε στούντιο, προδίδοντας την Μπροντγουέι-καταγωγή του έργου, χωρίς να αποτελεί μειονέκτημα, στην τελική. Βασίστηκε στο μιούζικαλ και βιβλίο(!) του Alan Jay L

 

LIVING IT UP 1954

LIVING IT UP 1954

Tρεις εβδομάδες ζωής

  

Σκηνοθεσία: Norman Taurog

Σενάριο: Jack Rose, Melville Shavelson,

Ben Hecht, James Street

Είδος: Comedy, Jerry Lewis

Διάρκεια: 1h 35min

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Dean Martin: Dr. Steve Harris

Jerry Lewis: Homer Flagg

Janet Leigh: Wally Cook

Edward Arnold: The Mayor

Fred Clark: Oliver Stone

 

Ο Χόμερ Φλαγκ (Jerry Lewis) είναι ο σταθμάρχης ενός σιδηροδρομικού σταθμού στο ασήμαντο χωριό, την Ερημότρυπα.

Κάποια στιγμή οδηγεί ένα αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο στο γειτονικό πεδίο ατομικών δοκιμών. Όλοι πιστεύουν ότι έχει μολυνθεί από ραδιενέργεια και το γεγονός αποκτά μεγάλη δημοσιότητα.

Η δημοσιογράφος, Γουάλι Κουκ (Janet Leigh) του προσφέρει, για τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του, δωρεάν διαμονή στη Νέα Υόρκη, που ήταν το όνειρό του.

Έτσι, ο Χόμερ, σε συνεργασία με τον τοπικό γιατρό (Dean Martin) αποκρύπτουν το γεγονός ότι είναι καλά και πηγαίνουν να ξεφαντώσουν!!!