Wings 1927

Wings 1927

Τα Φτερά της Δόξας

Σκηνοθεσία: William A. Wellman, Harry d'Abbadie d'Arrast

Σενάριο: John Monk Saunders (story), Hope Loring

Είδος: Drama, Romance, War

Διάρκεια: 2h 24min

Μεσότιτλοι: spyrosn

Παίζουν:

Clara Bow =             Mary Preston

Charles 'Buddy' Rogers =            Jack Powell

Richard Arlen = David Armstrong

Jobyna Ralston = Sylvia Lewis

El Brendel =            Herman Schwimpf

Richard Tucker = Air Commander

Gary Cooper = Cadet White

Τα Φτερά (αγγλ. Wings), γνωστό και ως Τα Φτερά της Δόξας, είναι βωβή πολεμική ταινία παραγωγής 1927 σκηνοθεσίας Γουίλιαμ Γουέλμαν με πρωταγωνιστές τους Κλάρα Μπόου, Ρίτσαρντ Άρλεν και Τσαρλς ''Μπάντι'' Ρότζερς. Ο Γκάρι Κούπερ εμφανίζεται επίσης σε μικρό ρόλο. Η ταινία ήταν η πρώτη ταινία που βραβεύτηκε με Βραβείο Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ως καλύτερη παραγωγή για τις χρονιές (1927 – 1928).

Δυο νέοι ο Τζακ Πάουελ (Τσαρλς Μπάντι Ρότζερς) και ο Ντέιβιντ Άρμστρονγκ (Ρίτσαρντ Άρλεν) είναι άσπονδοι φίλοι σε μια μικρή αμερικανική πόλη. Και οι δυο προσπαθούν να κερδίσουν την καρδιά της γοητευτικής Σίλβια Λιούις (Τζομπάινα Ράλστον). Ο Τζακ αγνοεί το γεγονός ότι το κορίτσι της διπλανής πόρτας Μαίρη Πρέστον (Κλάρα Μπόου) είναι τρελά ερωτευμένη μαζί του. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ξεσπά και οι δυο φίλοι κατατάσσονται στον στρατό, ως πιλότοι. Κατά τη διάρκεια ασκήσεων στο στρατόπεδο ο Τζακ οδηγείται λανθασμένα στο συμπέρασμα ότι η Σίλβια προτιμά εκείνον. Η αλήθεια είναι ότι η Σίλβια είναι ερωτευμένη με τον Ντέιβιντ αλλά δεν είναι ικανή να απορρίψει την αγάπη του Τζακ. Κατά τη διάρκεια μιας μάχης ο φίλος του Τζακ και του Ντέιβιντ, Καντέτ Γουάιτ (Γκάρι Κούπερ) σκοτώνεται, κάτι που ενδυναμώνει τη σχέση μεταξύ των δυο πρώην ανταγωνιστών. Μετά το θάνατο του Καντετ οι δυο φίλοι ταξιδεύουν μέχρι το γαλλικό μέτωπο, όπου συναντούν την Μαίρη Πρέστον, η οποία στο μεταξύ έχει γίνει οδηγός ασθενοφόρου.

Η ταινία παραγωγής 1927, που θεωρείτο χαμένη για πολλά χρόνια, μέχρι τη στιγμή που βρέθηκε αντίγραφό της στην Cinemathèque Francaise. Η ταινία βοήθησε στην προώθηση της καριέρας του Γκάρι Κούπερ, ο οποίος εμφανίζεται σε μικρό ρόλο και σύναψε θυελλώδη ερωτική σχέση με την Κλάρα Μπόου. Η παραγωγή της στοίχισε 2 εκατομμύρια δολάρια και αποτελεί την πρώτη βωβή ταινία (μαζί με την ταινία Η Αυγή (Sunrise) της ίδιας χρονιάς) που βραβεύτηκε ποτέ με όσκαρ καλύτερης ταινίας (το βραβείο που της απένειμαν ονομαζόταν Βραβείο Καλύτερης Παραγωγής).

Το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε πριν θεσπιστεί ο κώδικας Χέιζ, έδωσε στο σκηνοθέτη Γουίλιαμ Γουέλμαν την ευκαιρία να πειραματιστεί και να εκφραστεί χωρίς ιδιαίτερους για την εποχή περιορισμούς . Η ταινία ήταν η πρώτη που πρόβαλε τη γύμνια. Το φιλί στο στόμα μεταξύ των δυο φίλων, η γυμνή σκηνή με το στήθος της Κλάρα Μπόου σε πρώτο πλάνο, καθώς και η σκηνή στην οποία γυμνοί άνδρες περνούν από σωματικό έλεγχο πριν καταταγούν στο στρατό θα είχαν υποστεί λογοκρισία μερικά χρόνια αργότερα. Ο Γουέλμαν, ο οποίος είχε κάνει επιτυχία με μόλις μια ταινία μέχρι τότε, το The Boob του 1926, ήταν βετεράνος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, κάτι που τον βοήθησε να γυρίσει με ρεαλιστικό τρόπο τις αερομαχίες της ταινίας. Η ταινία έγινε τεράστια επιτυχία και κοινό και κριτικοί έμειναν κατάπληκτοι από τον ρεαλιστικό τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονταν οι μάχες στα ουράνια.

Berlin: Die Sinfonie der Großstadt 1927

Berlin: Die Sinfonie der Großstadt 1927

Βερολίνο, η Συμφωνία μιας Μεγαλούπολης

Σκηνοθεσία: Walter Ruttmann

Σενάριο: Karl Freund (screenplay), Carl Mayer

Είδος: Documentary

Διάρκεια: 1h 5min

ο Βερολίνο, η Συμφωνία μιας Μεγαλούπολης, (γερμ. Berlin: Die Sinfonie der Großstadt) είναι ασπρόμαυρη γερμανική πειραματική βωβή κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία του Βάλτερ Ρούτμαν (Walther Ruttmann) (1927). Πρόκειται για φημισμένο έργο ιστορικής σημασίας και ορόσημου στην ιστορία του κινηματογράφου.

Η ταινία είναι ένα ταξιδιωτικό ντοκιμαντέρ στο Βερολίνο του μεσοπολέμου. Ξεκινάει με σκηνές της σιδηροδρομικής ατμομηχανής περνώντας μέσα από λιβάδια και γραφικά προάστια φτάνοντας στον σιδηροδρομικό σταθμό στο κέντρο της πόλης. Συνεχίζει με πλάνα μέσα στην πόλη, στους πολυσύχναστους δρόμους. Είναι πρωινή ώρα και ο κόσμος ξεκινάει για να πάει στην δουλειά. Ο ρυθμός της πόλης σφύζει όλο και πιο γρήγορα. Η κάμερα μπαίνει μέσα σε μια φάμπρικα, όπου οι μηχανές ήδη σφυρηλατούν με γρήγορο ρυθμό. Το ρολόι χτυπάει 12. Είναι μεσημέρι. Ο ρυθμός της πόλης με μιας σταματάει για λίγο και κάνει ένα μικρό διάλειμμα για ξαναξεκινήσει με γρήγορο ρυθμό από το απόγευμα μέχρι το βράδυ. Το έργο τελειώνει με απογευματινές σκηνές αναψυχής στα παρκάκια και τις λίμνες, μέχρι που το τραίνο και πάλι ξεκινάει και μας παίρνει για να μας πάει και πάλι έξω από την πόλη.

Η ταινία είναι ένα ντοκιμαντέρ που περιγράφει την τότε σύγχρονη ζωή στην μεγαλούπολη του Βερολίνου. Το Βερολίνο την εποχή εκείνη ήταν μια πόλη που γνώριζε βιομηχανική ανάπτυξη, συνοδευόμενη με τα φαινόμενα της αστυφιλίας, του συνωστισμού, της φτώχειας των κατώτερων τάξεων. Ο Ρούτμαν σκιαγραφεί την ζωή της μεγαλούπολης σαν έναν ζωντανό οργανισμό που έχει τον δικό του ρυθμό. Αγουροξυπνημένος το πρωϊνό, πολυάσχολος όλη τη μέρα και διασκεδάζοντας το βράδυ πριν πάει για ύπνο. Παράλληλα ακολουθεί μια δομή παρόμοια με αυτή των συμφωνικών έργων κλασσικής μουσικής. Για να πετύχει την ατμόσφαιρα της αγχωτικής ζωής χρησιμοποιεί βιαστικές, σύντομες σκηνές, μια πρωτόγνωρη τεχνική για την εποχή εκείνη.

The Kid Brother 1927

The Kid Brother 1927

Ο Μικρός μου Αδελφός

Σκηνοθεσία: Ted Wilde, Harold Lloyd

Σενάριο: John Grey, Ted Wilde

Είδος: Comedy, Drama, Family

Διάρκεια: 1h 22min

Μεσότιτλοι: Γιάννης από Ανάβυσσο

Παίζουν:

Harold Lloyd = Harold Hickory

Jobyna Ralston = Mary Powers

Walter James = Jim Hickory

Leo Willis = Leo Hickory

Olin Francis = Olin Hickory

Constantine Romanoff = Sandoni

Eddie Boland = Flash Farrell

Frank Lanning = Sam Hooper

Ralph Yearsley = Hank Hooper

Το Kid Brother είναι μια αμερικανική βωβή ταινία του 1927 με πρωταγωνιστή τον Χάρολντ Λόιντ. Ήταν επιτυχημένη και δημοφιλή κατά την κυκλοφορία της και σήμερα θεωρείται από τους κριτικούς και τους οπαδούς ως μία από τις καλύτερες ταινίες του Lloyd, ενσωματώνοντας στοιχεία κωμωδίας, ρομαντισμού, δράματος και ανάπτυξης χαρακτήρων. Η ιστορία της είναι ένα αφιέρωμα σε μια ταινία του 1921 που ονομάζεται Tol'able David, αν και ουσιαστικά είναι μια επανέκδοση ενός γνωστού χαρακτηριστικού Hal Roach του 1924, The White Sheep, με πρωταγωνιστή τον Glenn Tryon.

Οι Hickorys είναι μια σεβαστή οικογένεια στο Hickoryville. Ο Σερίφης Jim και οι μεγάλοδυνατοί γιοι του Leo και Olin τρέφουν ελάχιστο σεβασμό για τον μικρότερο γιο, τον Harold, που δεν έχει τους μυς τους.

Όταν οι Jim, Leo και Olin πηγαίνουν σε μια σημαντική συνάντηση της πόλης για να συζητήσουν για ένα φράγμα, ο Harold μένει πίσω. Φοράει το όπλο και το σήμα του πατέρα του και ο Flash τον νομίζει για τον κανονικό σερίφη. Ο Flash αντικαταστεί τον αποθανόντα "Καθηγητή" Power, πατέρα της Mary, στην ηγεσία του "ιατρικού σόου". Έχουν δηλαδή μία άμαξα Βαγόνι και περιοδεύουν στην επαρχία προσπαθώντας να πλασάρουν ένα "θαυματουργό" όπως ισχυρίζοντε φάρμακο που θεραπεύει πάσα νόσο και πάσα… "μαλακία", κάνει όμως επίσης για καθαρισμούς δερμάτων, ιμάντων και λοιπά! Ταυτόχρονα για να προσελκύσουν κοινό παρουσιάζουν και ένα σόου με την Mary ως χορεύτρια και τον χειροδύναμο Sandoni σε διάφορες επιδείξεις.

Ο Farrell ζητάει από τον Harold να του υπογράψει άδεια που να του επιτρέψει να δώσει την παράσταση, στην οποία μετέχει και η χορεύτρια Mary. Αργότερα η Mary προσπαθεί να αποφύγει τις ανεπιθύμητες προσπάθειες του Sandoni να την προελκύσει και συναντά τον Harold όπου δείχνουν να προσελκύουν ο ένας στον άλλο.

Όταν ο Jim ανακαλύπτει ότι ο Harold έδωσε άδεια για το συγκεκριμένο σόου, διατάζει τον γιο του να πάει διακόψει την παράσταση. Ο Harold προσπαθεί, αλλά ο Farrell τον ξεγελάει και του περνάει χειροπέδες! Ο ορκισμένος εχθρός του Harold, ο Hank Hooper, στην προσπάθειά του να τα βάλει με τον Harold, βάζει κατά λάθος μια φωτιά που καταστρέφει το βαγόνι. Ο Harold καλεί τη Mary να περάσει τη νύχτα στο σπίτι της οικογένειας. Ο Jim κοιμάται, οπότε ο Harold δεν μπορεί να ζητήσει την άδειά του. Ο Harold πρέπει να χρησιμοποιήσει την εξυπνάδα του για να ξεπεράσει την αντίρρηση των αδελφών του. Ωστόσο, η κυρία Hooper και ο γιος της Hank εμφανίζονται και παίρνουν τη Μαίρη μαζί τους, καθώς δεν θα ήταν αξιοπρεπές για τη Mary να περάσει τη νύχτα σε ένα σπίτι χωρίς που δεν υπάρχει γυναικεία παρουσία.

Την επόμενη μέρα στην πόλη υπάρχει μια γιορτή, όπου ο Jim υποτίθεται ότι θα παραδώσει σε έναν κρατικό αξιωματούχο τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τους κατοίκους για να βοηθήσουν στην κατασκευή του φράγματος. Ωστόσο, τα χρήματα έχουν κάνει φτερά! Ο Jim υποψιάζεται έντονα τους Farrell και Sandoni, αλλά ο Sam Hooper τον κατηγορεί για κλοπή και αρνείται να τον αφήσει να τους κυνηγήσει. Ο Jim στέλνει τότε τους δύο μεγάλους του γιούς για να τους βρουν, αλλά όχι τον Harold, διότι του λέει ότι αυτές είναι δουλειές για άνδρες και όχι για παιδιά. Όταν οι μεγάλοι του γιοι επιστρέφουν με άδεια χέρια, ο Jim κινδυνεύει από λιντσάρισμα. Τότε ο Harold αναλαμβάνει πρωτοβουλία και ψάχνει να βρει τους δύο κακοποιούς. Τυχαία τους εντοπίζει σε ένα καράβι όπου φιλονικούν για το μοίρασμα των κλοπιμαίων. Τελικά μετά από αγώνα που προκαλεί άφθονα γέλια, ο Harold καταφέρνει να τους εξουδετερώσει και να επιστρέψει θριαμβευτής πίσω στο χωριό του.

The Unknown 1927

The Unknown 1927

Άνθρωπος Χωρίς Χέρια

Σκηνοθεσία: Tod Browning

Σενάριο: Tod Browning, Waldemar Young

Είδος: Drama, Horror, Romance

Διάρκεια: 51 min

Μεσότιτλοι: Γιάννης από Ανάβυσσο

Παίζουν:

Lon Chaney = Alonzo

Norman Kerry = Malabar

Joan Crawford = Nanon

Nick De Ruiz = Zanzi

John George = Cojo

Ο Alonzo είναι ένας άνδρας χωρίς χέρια, υποτίθεται, και μετέχει σε τσίρκο ως βιρτουόζος στο σημάδι με μαχαίρια και όπλο, χρησιμοποιώντας αντί για χέρια, τα πόδια του. Μάλιστα το νούμερό του τΟ εκτελεί έχοντας για παρτενέρ του την Nanon, την όμορφη κόρη του ιδιοκτήτη του τσίρκο, με την οποία είναι ερωτευμένος και ονειρεύεται να την κατακτήσει. Στην πραγματικότητα ο Alonzo είναι ένας κακοποιός που έχει διαπράξει κάμποσα εγκλήματα, και για να ξεφύγει από την αστυνομία που τον ψάχνει, βρήκε θέση στο τσίρκο προσποιούμενος τον κουλό, και εξασκώντας την ικανότητά του να χειρίζεται μαχαίρια και πιστόλια με τα πόδια!

Συνεργός του σε όλη αυτή την απάτη είναι ο Cojo, ένας μικρόσωμος ανθρωπάκος ο οποίος είναι ο μόνος που ξέρει το μυστικό του Alonzo και μάλιστα είναι αυτός που τον βοηθά στην μεταμφίεσή του ως κουλός.

Ανταγωνιστής στον έρωτά του για την Nanon είναι ένας χειροδύναμος καλλιτέχνης του τσίρκο, ο Malabar, ο οποίος είναι τρελά και αγνά ερωτευμένος με την Nanon, αυτή όμως είναι επιφυλακτική μαζί του.

Η ταινία για πολλά χρόνια κυκλοφορούσε μονάχα στην μαύρη αγορά, σε μια θολή κόπια των εννιάμιση μιλιμέτρ. Όμως, τον Μάρτη του 1973, ο James Card ανακοίνωσε πως είχε βρεθεί από την γαλλική λέσχη κινηματογράφου το 1968, μια ολοκάθαρη κόπια με τον ψεύτικο τίτλο L` Inconnu. Η λέσχη είχε από πάντα αυτήν την κόπια, απλά επειδή σημαίνει «άγνωστο» την είχε στοιβαγμένη με ταινίες χωρίς τίτλο!

Τον Lon Chaney στις σκηνές που έπρεπε να επιδειχτεί η επιδεξιότητα στα χέρια, τον αντικαθιστούσε ο Peter Dumsuki, ο οποίος είχε γεννηθεί χωρίς χέρια.

Ο Tod Browning δεν έχει τυχαία εμμονή με το τσίρκο. Ξεκίνησε μικρός να δουλεύει σε ένα και από ένα επεισόδιο, όπου κάποιος μεταμφιέστηκε ως ακροβάτης για να αποφύγει την αστυνομία, εμπνεύστηκε την ιστορία του. Η συγκεκριμένη εμμονή απογειώθηκε με το Τα Τέρατα (1932).

Η Joan Crawford πάντα επέμενε στο πόσο σημαντική ήταν η συμμετοχή της στην ταινία για το μέλλον της. Με το να στέκεται δίπλα στον Chaney, υποστήριζε, έμαθε τη διαφορά του να στέκεσαι μπροστά στην κάμερα και να ερμηνεύεις μπροστά στην κάμερα. Μετά από την ταινία έβαλε τα δυνατά της για να γίνει αληθινή ηθοποιός.

Δ

The Cat And The Canary 1927

The Cat And The Canary 1927

Η Γατα Και Το Καναρινι

Σκηνοθεσία: Paul Leni

Σενάριο: John Willard, Robert F. Hill

Είδος: Comedy, Horror, Mystery

Διάρκεια: 1h 48min

Μεσότιτλοι:             platonicus

Παίζουν:

Laura La Plante = Annabelle West

Creighton Hale = Paul Jones

Forrest Stanley = Charles Wilder

Tully Marshall = Roger Crosby

Gertrude = Susan

Arthur Edmund Carewe = Harry

Oι συγγενείς ενός εκκεντρικού εκατομμυριούχου συγκεντρώνονται στην έπαυλη του 20 χρόνια μετά το θάνατό του για να ανοίξουν την διαθήκη του.

H συγκεκριμένη ταινία γυρίστηκε ξανά το 1939 και το 1978. Μετά από είκοσι χρόνια, ανοίγει επιτέλους η διαθήκη του Cyrus West, εκκεντρικού εκατομμυριούχου, ο οποίος όσο ζούσε «στοιχειωνόταν» από τους άπληστους συγγενείς του λόγω της περιουσίας του. Οι συγγενείς του καλούνται στην τρομακτική του έπαυλη για να μάθουν ποιος από όλους θα είναι ο κληρονόμος. Ο κληρονόμος ανακοινώνεται αλλά μετά την ανακοίνωσή του, αρχίζουν μυστηριώδεις εξαφανίσεις και ένας φόνος.

Ο σκηνοθέτης James Whale είχε δηλώσει πως η εκδοχή της ταινίας του 1927 επηρέασε την δουλειά του στις ταινίες Frankenstein (1931) και The Old Dark House (1932).

Καταπληκτική ταινία η οποία αποτέλεσε βάση και έμπνευση όλων των ταινιών κωμωδίας-τρόμου-μυστηρίου. Επιβλητική και σκοτεινή ατμόσφαιρα, παιχνίδι με τις σκιές και τα πρόσωπα και ένας τρομακτικός πύργος να δεσπόζει στο τοπίο. Πλεκτάνες και συνωμοσίες, μυστήριο και όλα τα επακόλουθα ενός πύργου ο οποίος θεωρείται στοιχειωμένος από τον ιδιοκτήτη του. Οι ηθοποιοί είναι απολαυστικοί χωρίς να είναι υπερβολικοί. Το «The Cat And The Canary» δεν κουράζει, μιας και σε 1 ώρα και 24 λεπτά καταφέρνει να πει όλα όσα θέλει σε αντίθεση με πολλές ταινίες του σήμερα που φλυαρούν αδιάκοπα. Η μουσική είναι εκπληκτική και δένει απόλυτα με την κάθε σκηνή. Μέσα από την ταινία παρουσιάζεται η ανθρώπινη αδυναμία, η απληστία, η κακία.

cat canary 2

Δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω από την ταινία γιατί θα αποκαλύψω πολλά. Δείτε την και θα με θυμηθείτε. Είναι από τις ταινίες που σου μένουν και πάντα τις συγκρίνεις με τις αντίστοιχες αυτού του είδους. Θα πρότεινα επίσης να δείτε και τις άλλες δυο σχετικές ταινίες που γυρίστηκαν, το ’39 και το ’78 αντίστοιχα και να κάνετε ένα crash test.

October 1927

October 1927

Οκτώβρης

Σκηνοθεσία: Grigoriy Aleksandrov, Sergei M. Eisenstein

Σενάριο: Sergei M. Eisenstein, Grigoriy Aleksandrov

Είδος: Drama, History

Διάρκεια: 2h 16min

Παίζουν:

Nikolay Popov = Kerenskiy

Vasili Nikandrov = V.I. Lenin

Layaschenko = Konovalov

Και πλήθος κομπάρσων

Τα γεγονότα του Οκτώβρη του 1917, όπου οι Μπολσεβίκοι με ηγέτη τον Λένιν άλλαξαν την ιστορία του τόπου τους.

Λόγω της αλλαγής πολιτικής επί του Τρότσκι, ο Eisenstein αναγκάστηκε να κόψει όλες τις σκηνές που τον αναφέρανε. Για την ακρίβεια, κόπηκε το ένα τρίτο.

Η δική μου όμως κόπια είναι περίπου πλήρης. Διάρκειας 2h 16min, αντί 1h 39min που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα.

Έντεκα χιλιάδες κομπάρσοι χρησιμοποιηθήκαν για την σκηνή της επίθεσης στα Χειμερινά Ανάκτορα. Για την ίδια σκηνή κόπηκε η παροχή ηλεκτρισμού σε ολόκληρη την πόλη, για να ενισχυθεί ο φωτισμός των γυρισμάτων.

Μαθήματα επαναστατικής ιστορίας από την κάμερα του κυρίου Σεργκέι Αϊζενστάιν. Για να γιορτάσουν τα δέκα χρόνια από την Οκτωβριανή επανάσταση, αποφάσισαν να κινηματογραφήσουν, όσο δυνατόν πιστότερα, τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τότε. Η σεναριακή πλοκή βασίστηκε, μεταξύ άλλων, και στο διάσημο βιβλίο «Οι δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο» του Αμερικανού John Reed.

Η ταινία Οκτώβρης, που κυκλοφόρησε το Γενάρη του 1928, δεν είχε εν τέλη την ίδια απήχηση στο εξωτερικό, συγκριτικά πάντα με την επιτυχία του Θωρηκτού Ποτέμκιν. Οι ίδιοι οι συμπατριώτες του επίσης τον κατηγόρησαν ότι είναι ένα δύσκολο έργο για να το παρακολουθήσει όλος ο κόσμος. Ο σκηνοθέτης παρουσίασε την ιστορία με μια σχεδόν ντοκιμαντερίστικη γραφή, προσπαθώντας να αναπαραστήσει όσο πιο ρεαλιστικά μπορούσε τα γεγονότα.

Πού να ήξερε ότι μετά από πολλά χρόνια θα έπαιρναν αποσπάσματα της ταινίας του και θα τα παρουσίαζαν (χωρίς να ξέρουν) ως πραγματικές εικόνες από την επανάσταση. Αλλά ο Αϊζενστάιν επίσης προσπάθησε να εξελίξει και τη θεωρία του πάνω στο ιδεολογικό μοντάζ και αυτό ήταν που δεν κατάλαβαν οι ανώτεροι του τότε. Αυτός είναι ίσως ο σημαντικότερος λόγος για να δείτε την ταινία σήμερα. Να την παρακολουθήσετε ως μία ιστορία επικών διαστάσεων από έναν μεγάλο δημιουργό. Ή ως ένα μάθημα κινηματογραφικής ιστορίας.

Ella Cinders 1926

Ella Cinders 1926

Σταχτοπούτα του 1926

Σκηνοθεσία: Alfred E. Green

Σενάριο: Mervyn LeRoy, Frank Griffin

Είδος: Comedy, Romance

Διάρκεια: 1h 15min

Μεσότιτλοι: Γιάννης από Ανάβυσσο

Παίζουν:

Colleen Moore = Ella Cinders

Vera Lewis = Μητέρα Cinders

Lloyd Hughes= Waite Lifter, ο παγοπώλης φίλος της Ella

Doris Bake = Lotta Pill, 1^η κόρη

Emily Gerde = Prissy Pill, 2^η κόρη

Mike Donlin = Θυρωρός του Film Studio

Jed Prouty = Δήμαρχος

Jack Duffy = Αρχηγός πυροσβεστικής

Harry Allen = Φωτογράφος

Alfred E. Green = Διευθυντής

Εμπνευσμένη από το παραμύθι "Η Σταχτοπούτα", τη βασανισμένη από μητριά και τις κόρες της καλόκαρδη κοπέλα που στο τέλος ανταμείφτηκε γενόμενη "Πριγκίπισσα", και απετέλεσε το όνειρο δεκάδων κοριτσιών, είναι η παρούσα ταινία.

Ο πρώτος σύζυγος της κυρίας Cinders απεβίωσε αφήνοντάς την χήρα με δύο κορίτσια. Την Lotta Pill και την Prissy Pill. Η κυρία Cinders  ξαναπαντρεύτηκε αλλά της πέθανε και ο δεύτερος σύζυγος, αφήνοντάς της ένα ακόμα κορίτσι, την Ella. Απ' ότι φάνηκε η κα Cinders δεν τον συμπαθούσε καθόλου τον 2^ο άντρα της, με αποτέλεσμα όλο το μίσος εναντίον του να το εισπράττει η φτωχή Ella, την οποία μετέτρεψε σε δούλα την ίδιας αλλά και των μεγάλων θυγατέρων της. Ντυμένη με κουρέλια έπρεπε να κάνει τις πιο βαριές δουλειές και να υπακούει τις εντολές που έδινε η μητέρας της και οι αδελφές της. Το μόνο πρόσωπο που την έβλεπε με συμπάθια και οίκτο ήταν ο νεαρός παγοπώλης Waite Lifter.

Κάποτε οι επισκέπτες στο σπίτι των Cinders, διάβασαν ότι μία κινηματογραφική εταιρία προκήρυξε διαγωνισμό για να επιλέξει μία νέα κοπέλα που θα έκλεινε συμβόλαιο μαζί της για να την προωθήσει ως ηθοποιό. Η νεαρές της ομήγυρης ενθουσιάστηκαν καθώς και η Ella, η οποία όμως δεν τολμούσε να πλησιάσει για να μάθει περισσότερα. Αυτές που ήθελαν να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό, έπρεπε να στείλουν μια φωτογραφία τους και να λάβουν μέρος σε ένα διαγωνισμό χορού  Η μαμά αμέσως αποφάσισε να προωθήσει την μεγάλη της κόρη, πιστεύοντας ότι έχει όλες τις δυνατότητες να κερδίσει τον διαγωνισμό. Έδειξε μάλιστα ένα βιβλίο που είχε, που εκεί έγραφε οδηγίες για υποψήφιες ηθοποιούς, το τι να κάνουν για να πετύχουν τον σκοπό τους.

Η Ella  έπρεπε να βάλει στο χέρι αυτό το βιβλίο για να μάθει τις συμβουλές που έδινε. Την νύχτα που η αδελφή την αποκοιμήθηκε με το βιβλίο στο χέρι, μπήκε στο δωμάτιό της και το πείρε. Εκεί διάβασε ότι το σημαντικότερο για μια υποψήφια ηθοποιό είναι η έκφραση των ματιών. Πως πρέπει να είναι όταν φλερτάρουν, όταν εκφράζουν έρωτα αλλά και όταν συγκλίνουν! Εδώ μας παρουσιάζεται ένα τρικ του πρώιμου κινηματογράφου, που με τα σημερινά μέσα είναι πολύ εύκολο να πραγματοποιηθεί, αλλά την εποχή εκείνη ήταν πολύ δύσκολο και άφηνε έκπληκτους τους θεατές. Παρατηρούμε λοιπόν την Ella να προσπαθεί να κάνει τα μάτια της να συγκλίνουν με αποτέλεσμα την μια φορά να στρέφονται και τα δύο προς την μύτη της και την άλλη να στρέφονται από την αντίθετη φορά.

Αυτό το πετυχαίνει ο εικονολήπτης κινηματογραφώντας το πρόσωπο δύο φορές. Την πρώτη φορά να παίζουν τα μάτια προς τα δεξιά, και την δεύτερη προς τα αριστερά. Κόβει τις ταινίες κάθετα στην μέση και ενώνει το πρώτο κομμάτι της πρώτης με το δεύτερο κομμάτι της δεύτερης. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε τα μάτια του κοριτσιού να παίζουν το ένα προς τα δεξιά και το άλλο προς τα αριστερά.

Ορίστε τι εννοώ:

https://www.klik.gr/uploads_image/2017/01/25/p1b7bbg9pi1rg0pca170m13qp17kl9_900.gif

https://www.klik.gr/uploads_image/2017/01/25/p1b7bbg9pi1ijm1ge514sf2ft1ndka_900.gif

Τελικά η κοπέλα πάει στο φωτογράφο για να βγάλει την φωτογραφία της. Αυτός την στήνει σε μια πόζα και της λέει να μην κινείται. Μία μύγα όμως τριγυρίζει στο πρόσωπό της αλλά ο φωτογράφος επιμένει να μην κουνιέται. Αυτή με μία γκριμάτσα προσπαθεί να απαλλάξει την μύτη της από την μύγα. Ο φωτογράφος δεν το αντιλαμβάνεται και την φωτογραφίζει σε αυτή την κωμική στάση. Την διαβεβαιώνει ότι η φωτογραφία θα σταλεί εγκαίρως στη επιτροπή του διαγωνισμού και αυτή αποχωρεί.

Η Ella είναι απαρηγόρητη διότι η μητέρα της δεν της επιτρέπει να λάβει μέρος στον διαγωνισμό. Τότε εμφανίζεται ο Lloyd, ο νεαρός παγοπώλης, και την πείθει να πάνε στον διαγωνισμό και αυτός να είναι ο συνοδός της. Πράγματι φθάνουν στην αίθουσα χορού, όπου οι υποψήφιες περιμένουν στην ουρά να παρουσιαστούν στην επιτροπή η οποία θα τις αξιολογήσει αφού δει και την φωτογραφία τους. Όταν φθάνει η σειρά της Ella, οι της επιτροπής ανοίγουν τον φάκελο με την φωτογραφίας της… και βλέποντας την κωμική της πόζα ξεσπάνε σε γέλια. Ταυτόχρονα οι μέγαιρες της οικογένειάς της αντιλαμβάνονται την παρουσία της και ορμάνε εναντίον της. Η δύστυχη Ella Το βάζει στα πόδια για να γλυτώσει. φεύγοντας δε τρέχοντας, της φεύγει η μία της γόβα την οποία περιμαζεύει ο φίλος της Lloyd, για να μας τονίσουν την συσχέτιση του σεναρίου με το παραμύθι της σταχτοπούτας.

            Οι ομοιότητες με το παραμύθι όμως σταματάνε εδώ. η Ella αποφασίζει να αποδράσει από το τυραννικό οικογενειακό της περιβάλλον και να προσπαθήσει να σταθεί μονάχη της στα πόδια της.

Τελικά κάποτε καταφθάνει η επιτροπή διαγωνισμού στο σπίτι των Cinders, και ανακοινώνει στην μητέρα ότι η κόρη της είναι η νικήτρια του διαγωνισμού. Η κα Cinders νομίζει ότι πρόκειται για την κόρη της Lotta και ενθουσιάζεται. Τελικά όμως απογοητεύεται όταν της διευκρινίζουν ότι πρόκειται για την μικρή της κόρη, την Ella. Η Ella μάλιστα λαμβάνει το χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί με το εισιτήριο του τραίνου για το Χόλυγουντ! Η μάνα με τις δύο χαϊδεμένες κόρες πενθούν, ενώ σύσσωμος ο πληθυσμός της μικρής κωμόπολης συγκεντρώθηκε στο σταθμό για να κατευόδωση το κορίτσι που τίμησε την πόλη τους.

Φθάνοντας όμως η Ella στο Χόλυγουντ, την πληροφορούν ότι ο διαγωνισμός ήταν μία απάτη που οι διοργανωτές του οι οποίοι και συνελήφθησαν, σε κάτι πονηρό απέβλεπαν. Μάταια προσπαθεί να μπει στο χώρο της κινηματογραφικής εταιρίας και να μιλήσει με κάποιον υπεύθυνο. Ο θυρωρός είναι κέρβερος και την αποπέμπει διαρκώς. Κάποτε καταφέρνει να μπει μέσα αλλά πέφτει σευ γκάφες που πέφτουν στην αντίληψη κάποιου σκηνοθέτη. Αυτός εκτιμά ότι το κορίτσι έχει το ταλέντο της κωμικής ηθοποιού και κλείνει συμβόλαιο μαζί της Οι επιτυχίες της Ella είναι πολύ μεγάλες, έτσι ώστε αποφασίζεται να πρωταγωνιστήσει σε μία ταινία που θα γυριστεί την πόλη καταγωγής της. Πράγματι, τα γυρίσματα ξεκινούν με τη ίδια στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης.

Εντωμεταξύ ο φίλος της ο παγοπώλης που τελικά ήταν γιος πλούσιου επιχειρηματία, και επειδή διαφώνησε με τον πατέρα του σε κάτι, πήγε και εργάστηκε ως παγοπώλης για να του αποδείξει ότι μπορεί να επιβιώσει και μόνος του, χωρίς την οικονομική του υποστήριξη, πήρε το τραίνο και φθάνει στην κωμόπολη με σκοπό να την ζητήσει σε γάμο!

Κατεβαίνοντας στον σταθμό την βλέπει εκεί και δεν αντιλαμβάνεται ότι την γυρίζουν ταινία. Την απαγάγει κυριολεκτικά και τη χώνει στο τραίνο που ξεκινά αμέσως. Έξαλος ο σκηνοθέτης τρέχει πίσω από το τραίνο ενώ ο νεαρός του φωνάζει κάτι που στις μέρες μας ηχεί ως κάτι πολύ αντιφεμινιστικό: "Βρες τε άλλη πρωταγωνίστριας, διότι εμείς παντρευόμαστε!"