Moulin Rouge
1952
Η ζωή του
κόμη της Τουλούζ, Lautrec
Σκηνοθεσία: John Huston
Σενάριο: Pierre La Mure, Anthony Veiller,
John Huston
Είδος:
Biography, Drama, Music, Romanc
Διάρκεια:
01:59
Γλώσσα: Αγγλικά
Παίζουν:
José Ferrer: Henri de Toulouse-Lautrec
Zsa Zsa Gabor: Jane Avril
Suzanne Flon: Myriamme Hayam
Claude Nollier: Countess Adèle de Toulouse-Lautrec
Katherine Kath: Louise Weber aka La Goulue
Η ταινία αυτή επικεντρώνεται στην ερωτική ζωή του καλλιτέχνη,
όπου από πολύ νεαρή ηλικία ανακάλυψε πως η κατάσταση της υγείας του και το
παρουσιαστικό του (λανθασμένα αναφέρονταν σ’ αυτόν ως νάνο, παρόλο που δεν
έπασχε από νανισμό) ήταν σοβαρά εμπόδια στην ευτυχία του. Mετά από πολλές
απογοητεύσεις, ερωτεύεται την Μαρί, μια πόρνη των δρόμων, που το μόνο που του
προσφέρει είναι αυτό που γνωρίζει καλύτερα: απατηλή αγάπη, ψεύτικη και
πληρωμένη… Όταν πια ο αληθινός έρωτας του χτύπησε την πόρτα στο πρόσωπο της
Μίριαμ, ήταν πια πολύ αργά για εκείνον. Πολύ απογοητευμένος πια για να ανοιχτεί
προς σ’ αυτό το ενδεχόμενο, αλκοολικός και προσβεβλημένος από σύφιλη, πέθανε
στα 36 του. Η τελευταία σκηνή της εκπληκτικής αυτής κλασικής ταινίας παραμένει
και η πιο συγκινητική: στο νεκροκρέβατο του ο Lautrec «βλέπει» και πάλι όλους
εκείνους που γνώρισε στο Moulin Rouge να τον αποχαιρετούν...
Στο κεντρικό ρόλο ο ψηλός ηθοποιός Jose Ferrer, γνωστός ως ο
καλύτερος κινημα-τογραφικός και θεατρικός Συρανό ντε Μπερζεράκ, χρησιμοποίησε
ποικίλους τρόπους για να μετατραπεί στον μικρόσωμο Lautrec. Ένας απ’αυτούς ήταν
το να περπατάει στα γόνατα του, φορώντας κάποιες ειδικές επιγονατίδες δικού του
σχεδιασμού, οι οποίες κρατούσαν τις γάμπες του δεμένες στο υπόλοιπο σώμα του.
Δήλωσε αργότερα ότι υπέφερε από έντονο πόνο κατά τα γυρίσματα, ενώ μπορούσε να
τις χρησιμοποιήσει μόνο για μισή ώρα κάθε φορά. Φαντάζεται κανείς ότι δεν θα
έκαναν και πολλές λήψεις της κάθε σκηνής…
Ο Ferrer επίσης έπαιζε και το ρόλο του αυστηρού και σκληρού
πατέρα του Toulouse - Lautrec, που μέχρι το τέλος δεν είχε μπορέσει να
αντιληφθεί την ιδιαιτερότητα και το ταλέντο του γιου του. Έπρεπε να γίνει ο
πρώτος εν ζωή καλλιτέχνης που τα έργα του μπήκαν στο Λούβρο για να κατανοήσει…
Ως ερμηνευτής κάνει εξαιρετική δουλειά στο πορτρέτο μιας
βασανισμένης, μα παθιασμένης ψυχής και το ίδιο ισχύει και για την Collette
Marchard, στο ρόλο του αντικείμενου του πόθου του, που με την πρώτη της ταινία
ήταν υποψήφια και για Όσκαρ. Το ίδιο και ο Ferrer, άλλωστε, ο οποίος ερμηνεύει
τον Lautrec, ως έναν άνθρωπο περήφανο, που δεν ζητάει τον οίκτο των άλλων και
δέχεται τη ζωή με στωικότητα.
Σαν ένας άλλος Όσκαρ Γουάιλντ ξεστομίζει τις πιο
ενδιαφέρουσες ατάκες της ταινίας, γεμάτες ειρωνικό χιούμορ και κριτική, τόσο
για το ίδιο, όσο και για τον περίγυρο του. Όταν η σταρ του Moulin Rouge, Jane
Avril (στο ρόλο η διαβόητη Zsa Zsa Gabor!) τον ρωτάει...
«Αχ, Χένρι,
γιατί δεν
μπορούσες να είσαι ψηλός και ωραίος;»
Εκείνος της
λέει, δείχνοντας το ποτό του:
«Δύο ακόμα
απ’ αυτό αγαπητή μου και θα γίνω!»
