Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Signore & signori (1965)

Signore & signori (1966)
Κυρίες και Κύριοι...


Σκηνοθεσία: Pietro Germi

Παίζουν:
Virna Lisi ...
Milena Zulian
Gastone Moschin ...
Osvaldo Bisigato
Nora Ricci ...
Gilda Bisigato
Alberto Lionello ...
Toni Gasparini
Olga Villi ...
Ippolita Gasparini
Franco Fabrizi ...
Lino Bebedetti
Beba Loncar ...
Noemi Castellan
Gigi Ballista ...
Giancinato Castellan

Υπάρχει μια ολόκληρη γενιά που μεγάλωσε με τις ασπρόμαυρες Ιταλικές κωμωδίες της δεκαετίας του 60. Αυτές διαπραγματεύονταν θέματα από τον Ιταλικό νότο και κυρίως από την Σικελία. Να αναφέρω χαρακτηριστικά το «Διαζύγιο αλλά Ιταλικά» και τις περιπέτειες του Δον Καμίλο.
Το 1965 όμως ο Pietro Germi μας ανεβάζει πιο βόρια και συγκεκριμένα σε μια κωμόπολη στο μέσον της Ιταλίας. Οι κάτοικοι εκεί μπορεί να μην είναι Σιτσιλιάνοι, αλλά είναι το ίδιο – αν όχι και παραπάνω – κωμικοί και σχεδόν γελοίοι με τις μικροαστικές τους συμπεριφορές.

Η ταινία είναι σπονδυλωτή με 3 κύριες υποθέσεις στις οποίες εμφανίζονται πάντα οι ίδιοι άνθρωποι που σε κάθε επεισόδιο πρωταγωνιστούν ορισμένοι και πλαισιώνονται από τους υπόλοιπους.

Θα αναφερθώ στην δεύτερη που είναι και η κορυφαία της ταινίας.
 Καταπιεσμένος σύζυγος και πατέρας τολμά να πάει κόντρα στο καταστημένο που δέχεται το κέρατο, αλλά όχι και το διαζύγιο. Αποφασίζει λοιπόν να απαλλαγεί από την καταπιεστική γυναίκα του και να κάνει καινούργια αρχή με μια νεαρότερή του, ταμία καφετέριας (Virna Lisi).

Όλη η πόλη στρέφεται εναντίον του. Όχι όμως από ενδιαφέρον για τα χρηστά ήθη και το θεσμό του γάμου.
Οι μεν γυναίκες από αλληλεγγύη προς την σύζυγο και φοβούμενες μην αποτελέσει αυτό κακό παράδειγμα για τους δικούς τους άνδρες.
Οι άνδρες δε από καθαρή ζήλια, μην αντέχοντας το θάρρος του συντοπίτη τους που αυτοί δεν έχουν.

Ο πικρός συμβιβασμός, όσο κι αν γαρνίρεται με κωμικές καταστάσεις, σου αφήνει μια μελαγχολία και συμπόνια για το άτυχο «παράνομο!» ζευγάρι.
Για να μην παρεξηγηθώ, τα συναισθήματα αυτά δεν μου δημιουργούνται τώρα (καταλαβαίνετε τι εννοώ) αλλά από την εποχή που πρωτοείδα την ταινία ως έφηβος.
Και να έλθουμε στο πρακτικό μέρος του θέματος που αφορά νοσταλγούς αλλά και νεότερους κυνηγούς παλιών ταινιών.
Μη κάνετε τον κόπο να ψάξετε τα βιντεοκλάπ και τα καταστήματα. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά ούτε και στα γνωστά μαγαζιά του εξωτερικού δε θα την βρείτε. Εμένα με έβαλε στα αίματα ο ΖΗΣΗΣ με το γνωστό του μπλοκ. Χάρις σ’ αυτόν παρακινήθηκα και βρήκα την ταινία στο internet. Βρήκα ακόμα και υπότιτλους στα αγγλικά και γαλλικά τους οποίους μετέφρασα στα ελληνικά. 





3 σχόλια: