Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

BRIGADOON 1954


BRIGADOON 1954



Σκηνοθέτης: Vincente Minnelli
Συγγραφείς: Alan Jay Lerner, Alan Jay Lerner
Με τους:
Gene Kelly = Tommy Albright
Van Johnson = Jeff Douglas
Cyd Charisse = Fiona Campbell
Barry Jones = Mr. Lundie
Hugh Laing = Harry Beaton
Dee Turnell = Ann
Είδος: Fantasy, Musical, Romance
Διάρκεια: 108 λεπτά
Ελληνικοί υπότιτλοι: Rip από το αυθεντικό DVD


Ο Τόμι κι ο Τζεφ είναι δύο Αμερικανοί που βρίσκονται στην Σκωτία για κυνήγι. Εκεί θα χαθούν και θα ανακαλύψουν ένα μικρό χωριό, το Μπριγκαντούν. Όμως, το χωριό δεν υπάρχει στους χάρτες και σύντομα θα μάθουν πως είναι μαγεμένο κι εμφανίζεται μόνο μια μέρα στα εκατό χρόνια. Ο Τόμι θα ερωτευτεί την Φιόνα αλλά καταλαβαίνει πως δεν είναι δυνατόν να την πάρει μαζί του.

Κριτική από τον Ζήση Μπαρτζώκα
Άλλο ένα μιούζικαλ που υπογράφει ο Vincente Minnelli και έχει για «πρώτο βιολί» και βασικό χορογράφο τον Gene Kelly. Η ταινία του 1954 Brigadoon έχει τραγούδια, μουσική και πολύ χορό. Αν και δεν είμαι πολύ φίλος με το συγκεκριμένο είδος, ξεχώρισα το έργο επειδή είναι ουσιαστικά ένα παραμύθι βγαλμένο από τα Χάιλαντς της Σκοτίας του 18ου αιώνα, στο οποίο μπλέκονται δύο αμερικανοί του 20ου, ο Gene Kelly και ο Van Johnson, ο all-american hero των πολεμικών ταινιών της κινηματογραφικής περιόδου του `40! Το χωριό είναι εξαφανισμένο από τον κόσμο, «ξυπνάει» μία φορά κάθε 100 χρόνια, ζει μία μέρα και το βράδυ πέφτει να κοιμηθεί για άλλα εκατό χρόνια! Σε ένα καθ` όλα παραδοσιακό περιβάλλον, θα μπλέξουν οι αμερικανοί φίλοι μας, θα ερωτευτεί ο Κέλι την (επίσης χορεύτρια) Cyd Charisse, στο επίκεντρο της ημέρας θα είναι ένας γάμος και εμείς θα μπούμε στο κλίμα της σκοτσέζικης επαρχίας μέσα από τη μουσική, τα ήθη και τα έθιμά τους. Γυρίστηκε εξ ολοκλήρου σε στούντιο, προδίδοντας την Μπροντγουέι-καταγωγή του έργου, χωρίς να αποτελεί μειονέκτημα, στην τελική. Βασίστηκε στο μιούζικαλ και βιβλίο(!) του Alan Jay Lerner, ο οποίος συνέγραψε το σενάριο. Αποτέλεσε την τρίτη του συνεργασία με τον Minnelli, από τις πέντε συνολικά.








Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Potiche (2010)

Potiche (2010)



Σκηνοθέτης: François Ozon
Συγγραφείς: François Ozon , Pierre Barillet
Με τους:
Catherine Deneuve = Σουζαν Πυγιόλ
Gérard Depardieu = Μωρίς Μπαμπέν
Karin Viard = Ναντέζ
Fabrice Luchini = Ρομπέρτ Πυγιόλ
Jérémie Renier = Λωράν Πυγιόλ
Élodie Frégé = Σουζαν
Είδος: Comedy – Διάρκεια: 103 λεπτά
Ελληνικπί υπότιτλοι, όπου μετέφρασα κατευθείαν τους Γαλλικούς διαλόγους, και όχι μετάφραση της μετάφρασης

Υπόθεση:
1977. Βόρεια Γαλλία, περιοχή Sainte – Gudule. Η Σουζάν (Cathrine Deneuve) είναι δέσμια στους τέσσερις τοίχους της κουζίνας της και υποταγμένη στη βούληση του συζύγου της, του εργοστασιάρχη κυρίου Πουγιόλ (Fabrice Luchini). Ο κος Ρομπέρ Πουγιόλ διοικεί την ομπρελοβιομηχανία του με απολυταρχικό και αυταρχικό τρόπο, όπως ακριβώς «διοικεί» την σύζυγο και τα παιδιά του. Να σημειωθεί ότι το 45% του εργοστασίου το έλαβε ο κος Πουγιόλ ως προίκα από τον πεθερό του. Όταν οι εργάτες στο εργοστάσιό του κατεβαίνουν σε απεργία και κρατούν όμηρο τον κo Πουγιόλ, η κρίση που ξεσπά είναι μεγάλη. Η Σουζάν αποφασίζει να επισκεφτεί τον κομουνιστή δήμαρχο Μωρίς Μπαμπέν, (Gérard Depardieu), με τον οποίο ως νεαρά σύζυγος είχε μια στιγμιέα περιπέτεια μαζί του, και να ζητήσει την επέμβασή του ώστε αν απελευθερωθεί ο σύζυγός την. Αυτός δέχεται αλλά ως αντάλλαγμα ζητά να καθίσει η εργοδοσία να συζητήσει με το σωματείο τον εργατών. Η Σουζάν το υπόσχεται και ο σύζυγος απελευθερώνεται. Όταν όμως ο Ρομπέρτ μαθαίνει τους όρους που επετεύχθη η απελευθέρωσή του, οργίζεται, με αποτέλεσμα να πάθει έμφραγμα! Έτσι αναγκάζεται να νοσηλευτεί για ένα διάστημα. Τότε ο δήμαρχος πείθει την Σουζάν να αναλάβει αυτή προσωρινά την διεύθυνση του εργοστασίου. Και προς έκπληξη όλων αποδεικνύεται μια ικανότατη μα και διαλλακτική γυναίκα, που με τις δίκαιες παροχές της προς τους εργαζόμενους, κερδίζει την εμπιστοσύνη τους. Τα προβλήματα ξαναρχίζουν όταν ο κος Πουγιόλ, αναρρώσας,  επιστρέφει στο εργοστάσιο και απαιτεί να ξαναπάρει πίσω την θέση του Γενικού διευθυντή.



Ο όρος «potiche» σημαίνει βάζο, γλάστρα ή ένα άλλο αντικείμενο που δεν έχει πραγματικά χρηστική αξία, απλώς τοποθετείται κάπου σαν διακοσμητικό. Στην γαλλική γλώσσα όμως χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να περιγράψει μειωτικά και περιφρονητικά μία γυναίκα που έχει μόνο εμφανισιακά χαρίσματα, ή ζει πίσω από την σκιά του συζύγου της χωρίς δική της προσωπικότητα. Κάποιες γυναίκες πολιτικών ή ακόμη και κάποιες γυναίκες πολιτικοί έχουν χαρακτηριστεί «potiches» όπως η κα Σιράκ και πιο πρόσφατα η Σεγκολέν Ρουαγιάλ.
Ο Φρανσουά Οζόν, σκηνοθέτης των ταινιών «Η Πισίνα», «Το Καταφύγιο» και φυσικά οι «8 Γυναίκες», επιστρέφει με τη feelgood ταινία του «Potiche» που με την εκπληκτική Κατρίν Ντενέβ και έντονο άρωμα της δεκαετίας του 70, καταγοήτευσε το γαλλικό κοινό ξεπερνώντας τα 3.000.000 εισιτήρια.
Το «Potiche» δίνει την ευκαιρία στη μοναδική Κατρίν Ντενέβ, να διατηρήσει την απαράμιλλη γοητεία της Γκάμπι των «8 Γυναικών» και να ξανασυναντηθεί με τον μεγάλο της κινηματογραφικό έρωτα που ακούει στο όνομα Ζεράρ Ντεπαρντιέ. Μία ερωτική ιστορία που μετρά 30 και πλέον χρόνια με αποκορύφωμα «Το Τελευταίο Μετρό» του Φρανσουά Τριφό, πλημμυρίζει και πάλι τη μεγάλη οθόνη.
Οι δύο ζωντανοί μύθοι του γαλλικού αλλά και παγκόσμιου σινεμά ενώνονται ξανά καθώς όπως δήλωσε ο σκηνοθέτης Φρανσουά Οζόν όταν έψαχνε ποιος θα μπορούσε να είναι ο παλιός έρωτας της Σουζάν (Κατρίν Ντενέβ) ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ του ήρθε αυτόματα στο μυαλό, όπως θα ερχόταν στον κάθε θεατή και δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για την χημεία τους αφού είχε δοκιμαστεί τόσες φορές. Η ίδια η Κατρίν Ντενέβ σε συνέντευξή της είπε για τον Ντεπαρντιέ: "Κατά τη διάρκεια των χρόνων, έχουμε συναντηθεί πολλές φορές. Και κάθε φορά είναι πολύ φυσικά τα πράγματα. Τον αγαπώ και τον θαυμάζω πάρα πολύ. Είναι ένας ηθοποιός που είναι πάντα εκεί και πάντα ζεστός με τις συμπρωταγωνίστριές του. Επιπλέον είναι αστείος και… ανυπόμονος. Δεν του αρέσει να κάνει πρόβες. Του αρέσει να κάνει γυρίσματα. Έχει μια τάση να επισπεύδει τα πράγματα. Ευτυχώς και ο Φρανσουά είναι το ίδιο".

Και η γνώμη του Χάρη Καλογερόπουλου

Μεταφορά θεατρικού έργου από τον François Ozon (αντίθετα από το «Οκτώ γυναίκες» το σπάει και με εξωτερικά γυρίσματα), αποτελεί από μεριά του παρωδία της κουλτούρας μιας εποχής, ενώ βιάζεται να δείξει ότι είναι παρωδία ιδιαίτερα στα πρώτα πλάνα με την Ντενέβ να κάνει jogging στη φύση, να θαυμάζει τα ζώα και τα πουλιά και να κρατάει ποιητικές σημειώσεις. Και λέω βιάζεται (μην κάνουμε λάθος) γιατί από κει και πέρα αφήνει τις ίδιες τις καταστάσεις να μιλήσουν, σε βαθμό να αναρωτιέσαι αν όντως η ματιά είναι ανατρεπτική ή είναι ο τρόπος με τον οποίο κάποιος χαζοχαρούμενος Β.Π.
Ο σκηνοθέτης βλέπει ακόμη έτσι τα πράγματα. Όλα μοιάζουν σαν μικρές παιδικές σκανταλιές. Ωστόσο τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται ή τίποτε δεν είναι καθώς πρέπει ή κατ ουσίαν αξιοπρεπές – ο κομμουνιστής που κρύβει ρομαντικά μικροαστικά όνειρα, η κυρία που αντιλαμβάνεται την πρόοδο με όρους «πολιτισμένων» συμβιβασμών, ο γιός που νομίζει ότι θέλει ένα κορίτσι ενώ «σπάει» η μέση του, ή που πιστεύει στην επανάσταση της τέχνης που εν τέλει την αντιλαμβάνεται διακοσμητικά, η κόρη που φαντάζεται στυγνά βιομηχανικά σενάρια ως να ήταν απολύτως χαριτωμένοι, γουστόζικοι ελιγμοί κ.λπ.
Η αντίρρηση στην ταινία αυτή βρίσκεται στο εξής. Ο Ozon έρχεται να παρωδήσει κάτι που έχει περάσει, που έχει αναλυθεί και απομυθοποιηθεί προ πολλού, που όντως ανήκει στα `70ς. Σε τι χρησιμεύει; Ναι μεν παρωδεί αλλά νομίζω ότι η παρωδία δεν είναι ο στόχος αλλά το πρόσχημα για μια θαλπωρή της αναπόλησης όπως γίνεται με παλιές «αθώες» ελληνικές ταινίες στην δική μας τηλεόραση. Σε μια Ευρώπη που έχει παγώσει σε ένα κοινωνικο-οικονομικό αδιέξοδο, φέρνει στο προσκήνιο το θέατρο-βουλεβάρτο με τις ροζ και σιέλ κρεβατοκάμαρες, με την, τώρα πια, υποφερτή ελαφρότητα του είναι, για μια ανάπαυλα, ένα διάλειμμα από τη φρίκη. Μήπως και για να δείξει από πού ξεκίνησε αυτό που συμβαίνει σήμερα;...







Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Sissi, the trilogy, 1955-56-57

Sissi, the trilogy, 1955-56-57
Σίσση, η τριλογία, 1955-56-57



Σκηνοθέτης: Ernst Marischka - Συγγραφέας: Ernst Marischka
Πρωταγωνιστούν:
Romy Schneider: Σίσση
Karlheinz Böhm: Αυτοκράτωρ Καρλ Χαιντς
Magda Schneide: Λουδοβίκα
Uta Franz: Νενέ
Gustav Knuth: Πατέρας Σίσση
Vilma Degischer: Θεα  Σοφία
Josef Meinrad: Γκαφατζής αστυνόμος
Είδος: Comedy, Drama, History  - Διάρκεια: 122 . 127, 129 λεπτά
Φορμάτ: Αρχικό 4:3, τροποποιηθέν από εμένα σε 16:9
Υπότιτλοι: Ελληνικοί σε ξεχωριστό αρχείο.
Να σημειωθεί ότι τους υπάρχοντες Ελληνικούς υπότιτλους στο διαδίκτυο τους βρήκα απαράδεκτους, έτσι τους διόρθωσα ακούγοντας τις ταινίες στην αυθεντική τους Γερμανική γλώσσα, και τους συγχρόνισα γραμμή γραμμή.

Πιτσιρικάς ήμουν τότε που παίχτηκαν οι ταινίες αυτές, και η μητέρα μου με κουβαλούσε στα κεντρικά σινεμά της Αθήνας για να τις δούμε 1η προβολή. Τόσο η ίδια όσο και οι άλλες κυρίες και δεσποινίδες τις εποχής γοητεύονταν από την μικρούλα και τσαχπίνα πριγκιποπούλα!
Όταν μεγάλωσα και κάτι έμαθα από ιστορία, τις ταινίες αυτές τις κατέταξα στα ιστορικά μυθιστορήματα, και όχι στις ιστορικές ταινίες. Πράγματι, από τις τρεις ταινίες, μόνο η πρώτη μπορούμε να πούμε πως ανταποκρίνεται κάπως στα πραγματικά γεγονότα. Για αυτό λοιπόν καλά θα είναι να τις κατατάξουμε στην κατηγορία των ταινιών τύπου "Σταχτοπούντα", και όχι στις ιστορικές ταινίες. Πάντως μπορεί οι ταινίες να μην ανταποκρίνονται 100% στα ιστορικά γεγονότα, σαν ταινίες τέχνης όμως είναι αξιόλογες. Τα μαγευτικά Αυστριακά τοπία, οι ενδυμασίες της εποχής, τα αυθεντικά σκηνικά, (αυθεντικά διότι τα παλάτια και οι πύργοι της εποχής διατηρούνται μέχρι σήμερα σε άριστη κατάσταση), προσδίδουν στην ταινία μεγάλη αξία. Να προσθέσουμε και την καταπληκτική ερμηνεία της δεκαεξάχρονης τότε Romy Schneider, (ερμηνεία που της άνοιξε τον δρόμο για την εξαίσια καριέρα της), τότε μπορούμε να πούμε πως έχουμε μια αξιόλογη τριλογία. Πολλοί και πολλές όταν έμαθαν τα ακριβή ιστορικά γεγονότα, απογοητεύτηκαν. Γι αυτό συνιστώ πως αν οι ταινίες σας ενδιαφέρουν μόνο σαν έργα τέχνης, δεν χρειάζεται να διαβάσετε τα αληθή ιστορικά γεγονότα. Αν σας ενδιαφέρουν, κοιτάξτε εδώ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%AC%CE%B2%CE%B5%CF%84_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82

Σίσση 1955




http://www.easybytez.com/a88x5ise1k9o/Sissi 1 (1955).part1.rar.html
http://www.easybytez.com/7v769zevrcuy/Sissi 1 (1955).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/m36qeros0gb1/Sissi 1 (1955).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/doi7o2wt1r1r/Sissi 1 (1955).part4.rar.html

Σίσση 1956



http://www.easybytez.com/m0detqilm0j5/Sissi 2 (1956).part1.rar.html
http://www.easybytez.com/jk9csnl2hd3r/Sissi 2 (1956).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/10koujte4dm8/Sissi 2 (1956).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/mke35el1zhxp/Sissi 2 (1956).part4.rar.html

Σίσση1957



http://www.easybytez.com/ja7lqvlmhhaf/Sissi 3 (1957).part1.rar.html
http://www.easybytez.com/fsx6nmsnsaxg/Sissi 3 (1957).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/gab6ipnk8p3k/Sissi 3 (1957).part3.rar.html

http://www.easybytez.com/youevo5zyd2u/Sissi 3 (1957).part4.rar.html

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Le tout nouveau testament (2015)

Le tout nouveau testament (2015)
Η καινούργια Νέα Διαθήκη



Σκηνοθέτης: Jaco Van Dormael
Συγγραφείς: Thomas Gunzig Jaco Van Dormael
Είδος: Comedy, Fantasy – Διάρκεια: 114 λεπτά
Με τους:
Pili Groyne: Ea
Benoît Poelvoorde: Θεός
Catherine Deneuve: Martine
François Damiens: François
Yolande Moreau! Η γυναίκα του Θεού
Laura Verlinden: Aurélie
Marco Lorenzini: Victor
Johan Heldenbergh: Ο Ιερέας
David Murgia: Ιησούς Χρηστός
Ελληνικοί υπότιτλοι σε ξεχωριστό αρχείο, από το opensubtitles

του Ηλία Φραγκούλη

Ο Θεός ζει στις Βρυξέλλες. Η δεκάχρονη κόρη του επαναστατεί, «κατεβαίνει» ανάμεσα στους κοινούς θνητούς και αναζητεί τους επόμενους έξι Αποστόλους για να γραφτεί η «νέα»… Καινή Διαθήκη (ή να γίνουν δεκαοκτώ οι Απόστολοι, διότι η μάνα της αγαπάει το baseball)!
Όταν το σινεμά έχει φαντασία και χιούμορ, η δική μας η ζωή γίνεται πιο όμορφη. Εάν αυτό είναι και το δικό σου Ευαγγέλιο, τότε το παραμύθι που έχει στήσει εδώ ο Ζακό Βαν Ντορμέλ θα σε πάρει μαζί του. Και δεν θα σε κάνει να γελάσεις, απλά. Μπορεί και να σε βάλει να… ξαναγράψεις τη δική σου πορεία σε τούτον τον κόσμο, να διώξεις από πάνω σου τον χρόνο που μπορεί να έχασες και να θελήσεις να αφηγηθείς το υπόλοιπο του βίου σου με μια άλλη, πιο ελεύθερη και άναρχη ματιά. Πρέπει. Γιατί ζούμε μονάχα μια φορά.
Ο Βαν Ντορμέλ ποτέ δεν έκανε… «κανονικές» ταινίες. Από την αποκάλυψη του «Τοτό ο Ήρωας» (1991) μέχρι την «Όγδοη Μέρα» (1996), ο φιλμικός του κόσμος ήταν μια ονειρική παραδοξότητα που στροβίλιζε γύρω από το retro, την παιδικότητα (αν όχι αθωότητα) της ψυχής, τη φυγή από το ρεαλιστικό και την καθημερινότητα των ενηλίκων, με έναν κωμικό σουρεαλισμό ουσιαστικά γλυκόπικρο. Έκτοτε, η μυστηριώδης εξαφάνισή του έγινε απόπειρα να αιτιολογηθεί μέσω του χαοτικού και ολοκληρωτικά αποτυχημένου «Mr. Nobody» (2009), μαρτυρώντας έμπρακτα μια κατάσταση κρίσης δημιουργική ή έναν εντελώς χαμένο μπούσουλα (το φιλμ δεν διασωζόταν σε κανένα εναλλακτικό cut) που σου έδινε την εντύπωση πως ο ίδιος επιχειρούσε να ξαναγράψει την ιστορία τού σύμπαντος στη μεγάλη οθόνη. Το ξαναπροσπάθησε με την «Ολοκαίνουργια… Καινή Διαθήκη!» και, αυτή τη φορά, το αποτέλεσμα είναι ελαφρώς ατελές (όπως ολόκληρος ο πολιτισμός και η ανθρωπότητα, άλλωστε) μα και λαμπρά μαγικό, σαν επιτομή ενός σχεδίου θεϊκά πλασμένου που παρεκτράπηκε γιατί κάποιος ξέχασε να ενθέσει το manual.
Η ταινία ξεκινά από τη Γένεση. Του ίδιου του κόσμου μας, που όμως εδώ λέγεται… Βρυξέλλες. Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν της γνωστής πρωτεύουσας, αλλά χωρίς τον άνθρωπο και τα περισσότερα από τα δημιουργήματά του. Η αρχιτεκτονική, για παράδειγμα, υπάρχει αλλά τα πάντα μέσα στην πόλη είναι… κενά! Τα ζώα είναι τα πρώτα πλάσματα που την κατοικούν (μάλλον άβολα), ακολουθεί ο Αδάμ (με μια ταινία που τον ακολουθεί διαρκώς για να «λογοκρίνει» τα γεννητικά του όργανα!) και μια Εύα, μαζί τους η γνωριμία της σάρκας, οι απόγονοι, μια ιδέα… αιμομικτικής εξάπλωσης του είδους μας, η διχόνοια εις το όνομα Εκείνου. Όλα ευρηματικότατα και ξεκαρδιστικά. Μόνο που ο Θεός είναι ένας κοινός… μαλάκας! Ένα σκουπίδι ύπαρξης που πίνει μπύρες, βλέπει μόνο sports στην τηλεόραση, κακοποιεί γυναίκα και κόρη, βλαστημάει τον ίδιο του τον γιο και φθονεί… εμάς! Γι’ αυτό και κάθεται με τις ώρες πάνω από ένα παλιό pc, δίνοντας εντολές που κάνουν τη δικιά μας ζωή όσο πιο μίζερη γίνεται. Ο Θεός τού Βαν Ντορμέλ είναι ένας βιρτουόζος του ανθρώπινου πόνου. Και αυτό δεν έχει θέση στο παραμύθι.
Η δεκάχρονη Εά, κόρη Εκείνου, αφού κάνει τη μικρή της ζαβολιά στέλνοντας sms σε όλους τους θνητούς με την επίσημη ημερομηνία… θανάτου τους, θα καταφέρει να αποδράσει από τη γονική βάσανο και, κυκλοφορώντας ανάμεσά μας, θα προσπαθήσει να εντοπίσει τους έξι δικούς της μελλοντικούς Αποστόλους ώστε να γραφτεί από την αρχή η Καινή Διαθήκη. Αυτό που ακολουθεί είναι… πέρα από λόγια! Είναι ο καλός εαυτός του Βαν Ντορμέλ που εφευρίσκει εκ νέου τη χαμένη αίγλη Ευρωπαίων παραμυθάδων όπως οι Ζενέ & Καρό και οι Μόντι Πάιθον, μαζί με τον – σχεδόν δυσάρεστο – ψυχισμό ενός Κριστόφ Κισλόφσκι ή ενός Ρόι Άντερσον, παραδίδοντας ένα «ανακυκλωμένο» κράμα εικόνων και συναισθημάτων που σε κάνουν να ερωτευτείς και να πιστέψεις ξανά στη δύναμη του κινηματογράφου.
Η «Ολοκαίνουργια… Καινή Διαθήκη!» θα δοκιμάσει την πίστη σου στη ζωή, την εξέλιξη ή τα αδιέξοδα του πολιτισμού, την ύπαρξη ενός κάποιου πεπρωμένου, εκείνης της «δεύτερης ευκαιρίας» που μπορεί να σε βγάλει σε άλλους τόπους, καρδιές και ζευγαρώματα. Δεν θα σου πει ψέματα. Όλοι πεθαίνουμε στο τέλος, δεν υπάρχει κανένα «μετά». Αλλά χάρη στο σινεμά μπορούμε να το ξεχάσουμε για ένα δίωρο, μπορούμε να βγάλουμε τη γλώσσα ή να σηκώσουμε το μεσαίο δάχτυλο προς τον «Θεό» που μας καταράστηκε, μπορούμε να γελάσουμε με τη μοίρα μας και να βάλουμε κι ένα σεμεδάκι πάνω από τον οίκτο, τον φόβο, τη χαρμολύπη του σύντομου περάσματός μας από τούτα εδώ τα μέρη. Ο μαγικός (αντι)ρεαλισμός τού Βαν Ντορμέλ θα αρπάξει την όποια υπαρξιακή σου διάθεση, θα σου εξηγήσει το «όνειρο» χωρίς γαλάζιους ουρανούς, θα βρει τη μουσική σου (εξαιρετικό εύρημα το άκουσμα της ψυχής με συνθέσεις του Χέντελ και του Σούμπερτ μέχρι το «La Mer» με τον Σαρλ Τρενέ), θα καταργήσει νόμους της βαρύτητας και της φύσης μαζί και θα αποτυπώσει μέσα σου αμέτρητες σκηνές που θα θέλεις να δεις να ζωντανεύουν ξανά και ξανά μπροστά σου, ειδικά στη μεγάλη οθόνη. Κοινώς, η ταινία «έγραψε»! 





http://wrk155.ezybytez.com/files/7/uks82657p40n1m/Le tout nouveau testament (2015).part1.rar
http://www.easybytez.com/fs7s51jg8ltt/Le tout nouveau testament (2015).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/g2ds7c2cf741/Le tout nouveau testament (2015).part3.rar.html
http://www.easybytez.com/xmqc11nljz2q/Le tout nouveau testament (2015).part4.rar.html
http://www.easybytez.com/1l2ix8lcadq7/Le tout nouveau testament (2015).part5.rar.html
http://www.easybytez.com/6mke8i55w6yz/Le tout nouveau testament (2015).part6.rar.html

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Pretty Cool (2006)

Pretty Cool (2006)



Σκηνοθέτης: Rolfe Kanefsky
Συγγραφέας: Rolfe Kanefsky
Παίζου:
Will Burke: Howard Duckell
Alexis Thorpe: Tiffany Granger
Gerard Karsenty: Chuck Simpson
Amy Brassette: Paula Duckell
Cecilia Bergqvist: Mrs. Parker
Summer Altice: Stacy
Cindy Campbell: Bambi
Holly Sampson: Ms. Perkins
Είδος: Fantasy, Comedy – Διάρκεια: 92 λεπτά
Ελληνικοί υπότιτλοι ενσωματωμένοι

Ο νεαρός Howard Duckell, τελειόφοιτος γυμνασίου, την ημέρα της τελετής αποφοίτησής του, με πόνο πληροφορείται ότι δεν κατάφερε να αποφοιτήσει, αλλά πρέπει να παρακολουθήσει θερινά μαθήματα στο σχολείο του και πιθανόν να ξαναδώσει εξετάσεις. Κάτι σαν τους δικούς μας μετεξεταστέους. Στο πρόβλημά του αυτό προστίθεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει από το περιβάλλον του, με κυριότερο το bullying που του εξασκεί η μεγαλύτερη αδελφή του μαζί με τις φίλες της. Ο νεαρός έχει ακόμα ολες της εφιβικές ανυσιχίες, και φαντασιώνεται πως είναι ο Τομ Κρουζ και οι γυναίκες τον κυνηγούν, αλλά αυτός το παίζει άνετος! Τελικά νομίζει πως θα λύσει το πρόβλημά του αν χακάρει τον υπολογιστή του σχολείου του και παραποιήσει τους βαθμούς του. Στην προσπάθειά του να το κάνει αυτό, πέφτει κατά λάθος στο site μιας ερευνητικής ομάδας που πειραματίζονται στο να μπορέσουν να μεταβιβάσουν σε ένα άτομο την ικανότητα όχι μόνο να διαβάζει τις σκέψεις των άλλων, αλλά και να τους επιβάλει την θέλησή του! Από κάπια συνκυρία οι ικανότητες αυτές μεταβιβάζονται στον νεαρό μας, και όταν αντιληφθεί τι μπορεί να κάνει, αρχίζει να παίρνει την εκδίκησή του.
Αν καταπιείτε το χοντροκομμένο φανταστικό γεγονός της απόκτησης τέτοιων ικανοτήτων από κάποιον, θα απολαύσετε τα σπαρταριστά επεισόδια που θα ακολουθούσουν!
Το DVD αυτής της ταινίας το είχα από προσφορά εφημερίδας, αλλά δυστυχώς πετσοκομμένη στο φορμάτ 4:3, και με καμένους τους υπότιτλους στην ταινία. Παρ' όλες τις προσπάθειές μου, δεν μπόρεσα να βρω πουθενά στο διαδύκτιοτην συγκεκριμένη ταινία. Ακάμα και για αγορά, οι τιμές της είναι απαγορευτικές! Λες και πρόκειται για κανένα σπάνιο κινηματογραφικό διαμάντι. Την μόνη μετατροπή που μπόρεσα να κάω ήταν να φαρδύνω την ταινία σε φορμάν 16:9, κόβοντας φυσικά τις ανάλογες λωρίδες πάνω κάτω. Ευτυχώς οι υπότιτλοι δεν επηρεάστηκαν σημαντικά.





Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Midnight Mary (1933)

Midnight Mary (1933)
ΤΟ ΡΟΔΟΝ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΥ




Σκηνοθέτης: William A. Wellman
Συγγραφείς: Anita Loos, Gene Markey
Είδος: Crime, Drama, Romance
Ηθοποιοί:
Loretta Young: Mary Martin
Ricardo Cortez: Leo Darcy
Franchot Tone: Tom Mannering Jr
Andy Devine: Sam Travers
Una Merke: Bunny
Frank Conroy: District Attorney
Warren Hymer: Angelo
Ελληνικοί υπότιτλοι: ktsioulis

Παρουσίαση και Κριτική:
ZISIS IN MOVIELAND

Έχουμε δει αρκετές ταινίες για άνδρες που για διάφορους λόγους παίρνουν το στραβό δρόμο, ο οποίος φυσικά οδηγεί στη φυλακή. Το 1933 ο William Wellman παρουσίασε την ταινία Midnight Mary με πρωταγωνίστρια την Loretta Young και θέμα μια γυναίκα που βρίσκεται σε δύσκολη κοινωνικο-επαγγελματική θέση. Βρισκόμαστε στην εποχή πριν εφαρμοστεί ο κώδικας Χέιζ στο Χόλιγουντ οπότε ο Wellman παρουσιάζει χωρίς φόβο και πάθος την εποχή εκείνη· εποχή αβεβαιότητας μετά το οικονομικό κραχ, εποχή έντονων κοινωνικών και οικονομικών αντιθέσεων, εποχή στην οποία οι γυναίκες είχαν αρχίσει να ανεξαρτητοποιούνται και οι ατάκες γύρω από το σεξ και την ερωτική επιθυμία δεν ήταν ταμπού.


Η πρωταγωνίστρια βρίσκεται στο δικαστήριο και περιμένει την καταδίκη της. Αυτή αναπολεί το παρελθόν της και μεις μέσα από τα φλας-μπακ μαθαίνουμε την ιστορία της. Η κοπελιά θα βρεθεί από μικρή στα βάσανα, θα μπει σε αναμορφωτήριο και, έχοντας φτάσει σε αδιέξοδο, θα μπλέξει με μια παρέα εγκληματιών. Σε μια «επιχείρηση» θα γνωρίσει έναν πλούσιο πλεϊμπόι, ο οποίος θα τη γλυτώσει απο την αστυνομία. Θα θελήσει να προχωρήσει μπροστά και θα πιάσει δουλειά στην δικηγορική εταιρεία του ζεν-πρεμιέ. Και όταν προκύψει ο έρωτας, θα τη βρει η αστυνομία και θα τη συλλάβει. Στη συνέχεια θα εκτίσει την ποινή της χωρίς να καταδώσει τους πρώην συνεργάτες της, θα προσαφιστεί ότι κορόιδεψε τον νεαρό (ώστε αυτός να μην μπλέξει) και όταν βγει από τη φυλακή θα αναγκαστεί να επιστρέψει στο εγκληματικό παρελθόν. Τα μπλεξίματα συνεχίζονται και η ιστορία έχει ακόμα πολύ δρόμο, αλλά σκεφτείτε ότι όλα τελειώνουν σε 75 λεπτά. Αυτή η θαυμάσια οικονομία και οι ανατροπές σε αυτό το μελόδραμα μάς κράτησαν στη θέση μας. Ίσως βρείτε λίγο κλισέ την υπόθεση, ίσως οι ερμηνείες σάς φανούν υπερβολικές, αξίζει όόμως να γνωρίσετε το Χόλιγουντ προ του κώδικα Χέιζ.

http://www.easybytez.com/80tq1mcva8mk/Midnight Mary 1933.part3.rar.html

Η εταιρία easyBytez αποδείχτηκε άθλια και αναξιόπιστη!

Λυπάμαι αν σας παρέσυρα να εγράφητε σε αυτήν. Πάντος θα προσπαθήσω με νύχια και δόντια να κρατήσω τις αναρτήσεις μου μέχρι τον Απρίλη, οπότε λήγει και η εγγραφή μου, και θα προσπαθήσω να βρω κάτι άλλο.





Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

Rachel and the Stranger (1948)

Rachel and the Stranger (1948)
Η Ραχήλ και ο Ξένος



Σκηνοθέτης: Norman Foster
Συγγραφείς: Waldo Salt, Howard Fast
Είδος: Adventure, Western – Διάρκεια: 80 λεπτά
Πρωταγωνιστούν:
Loretta Young: Rachel
William Holden: Big Davey
Robert Mitchum: Jim
Gary Gray: Davey

Ελληνικοί υπότιτλοι:
Μετάφραση - απόδοση εξ ακοής:
corto64 / Μάιος 2017
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ Β' ΜΕΡΟΣ
Ο ίδιος ο μεταφραστής παρουσιάζει και την ταινία:

Αν και με την ευρεία έννοια – λόγω της χρονικής περιόδου στην οποία αναφέρετα, εκπροσωπεί τα γουέστερν, εν τούτοις, είναι μπολιασμένο με τόσο πολλά σινέ – κεντρώματα, γεγονός που το καθιστά ικανό να σταθεί ταυτόχρονα σε τουλάχιστον 5 διαφορετικά είδη ταινιών. Έντονα δραματικά στοιχεία με διάθεση κοινωνικής κριτικής, οικογενειακή υφή, ευχάριστες κωμικές πινελιές, σωστές δόσεις δράσης, αλλά και περιπέτειας. Στον έλεγχο του το φιλμ του Norman Foster έχει να επιδείξει εξαιρετική βαθμολογία, έχοντας πλησιάσει αρκετά το άριστο σε όλες τις επιμέρους κατηγορίες. Επιπλέον, η παρουσία του τροβαδούρου Robert Mitchum με τις ευρηματικές ρίμες της στιγμής, μοιάζουν να τυλίγουν την παραγωγή σε ένα πέπλο κινηματογραφικής ευδαιμονίας και πρωτοτυπίας. Αν μη τι άλλο μια ξεχωριστή πρόταση της RKO, ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα, με την δυνατότητα πολλών διαφορετικών ερμηνειών στον θεατή, όχι μόνον ως προς το φινάλε, αλλά και στο σύνολο του ως σενάριο.
Για όσους μεγάλωσαν με κόμικς όπως ο «Μπλεκ» και ο «Λογαχός Μαρκ», με τους ηρωισμούς των αποίκων εν μέσω Άγγλο-Γαλλικών διενέξεων περί κυριότητας της νέας ηπείρου, το φιλμ θα φέρει εικονογραφημένες μνήμες από τις κιτρινισμένες εκείνες σελίδες. Το ύφος του θυμίζει αρκετά εκείνη την περίοδο, όπου οι πρώτοι οικισμοί χτιζόταν μέσα σε οχυρά, για να προφυλαχτούν οι άποικοι από τις επιθέσεις των ινδιάνων, ενώ οι τολμηροί πιονέροι έπαιρναν τα βουνά, προς αναζήτηση μιας πιο ριψοκίνδυνης τύχης. Έχει μια γοητεία διαχρονική, η αφήγηση μύθων και ιστορικών γεγονότων από εκείνα τα χρόνια. Θα είχε ενδιαφέρον αν γυρίζονταν ένα remake του φιλμ κάποια στιγμή, μιας και μας χωρίζουν ήδη 69 χρόνια από την πρεμιέρα του στις αίθουσες. Να πούμε ότι η RKO δικαιώθηκε και με το παραπάνω, για την επιλογή της αυτή, αφού ήταν η πιο επιτυχημένη εμπορικά ταινία της, με κέρδη 2,5 εκατομμύρια δολάρια και προϋπολογισμό μόλις 395.000 χιλιάδες. Στην χώρα μας προβλήθηκε ως «Η Ραχήλ και ο ξένος», μια πιστή 100% μετάφραση του Αγγλικού τίτλου.
Στον πρόλογο ανέφερα τις ευρηματικές ρίμες του περιπλανώμενου τροβαδούρου, που πραγματικά κάνουν την ταινία να ξεχωρίζει κατά πολύ σε σχέση με τις συναφείς παραγωγές της εποχής. Να παραθέσω ένα απόσπασμα, για να μπείτε κάπως στο κλίμα.
Ήξερα κάποτε μια κοπέλα.
Δε την σκέφτομαι συχνά, όταν όμως έρθει η ώρα,
ο νους μου πάει σε κείνη.
Την Κυριακή θα'μαι στο Μέην, στο Τενεσί την Πέμπτη,
στο Φάντι Μπέι τη Δευτέρα, μέχρι τις 3 και μισή.
Ήξερα κάποτε μια κοπέλα.
Δε την σκέφτομαι συχνά, όταν όμως έρθει η ώρα,
ο νους μου πάει σε κείνη.
Μαξιλάρι μου ο Αιγόκερως, σκέπασμα το Βόρειο Σέλας.
Απ'το Κέιπ Χορν θα κόψω δρόμο
Τρίτη βράδυ θα'μαι πίσω.
Οι γλαφυροί στίχοι του Waldo Salt, σε συνδυασμό με την λιτή, άλλοτε εύθυμη, κι άλλοτε πικρόχολη διάθεση που προσδίδουν οι νότες του Roy Webb, (ουσιαστικά είναι μια κιθάρα αυτή που αγκαλιάζει στίχο και εικόνα), θυμίζουν κάτι από παλιά παιδικά αναγνώσματα. Ταυτόχρονα, λειτουργούν και ως συνδετικός κρίκος των όσων καλούνται να ζήσουν οι πρωταγωνιστές. Είναι άρρηκτα δεμένες οι στροφές αυτών των αυτοσχέδιων τραγουδιών με όλα όσα διαδραματίζονται και, τις περισσότερες φορές, εμπνέονται από αυτά, ή καθοδηγούν – εκβιάζουν τα συναισθήματα. Είναι αδύνατον να δει κανείς το φιλμ αγνοώντας την ύπαρξη αυτών των μελωδικών παροτρύνσεων. Μπορώ να πω ότι υπάρχουν στιγμές που ο θεατής περιμένει την επόμενη ρίμα που θα σκαρφιστεί ο δαιμόνιος κυνηγός, στις γεμάτες μυστήριο περιπλανήσεις του, (και οι προθέσεις του δεν πάνε πίσω). Δύο λόγια και για την bond woman, που ακούγεται πολλές φορές στην διάρκεια της ταινίας. Πρόκειται για την γυναίκα που διέθετε τις υπηρεσίες της επί πληρωμή ως υπηρέτρια, προκειμένου να αποπληρώσει χρέη προσωπικά, ή της οικογενείας. Ήταν κάτι σαν λευκή σκλάβα ουσιαστικά, αφού για να αποδεσμευτεί από αυτό το καθεστώς έπρεπε να την αγοράσει κάποιος και να της χαρίσει την ελευθερία της.
Η ταινία προήλθε από μια νουβέλα του Howard Fast, ενός μετανάστη Άγγλο-Ουκρανικής καταγωγής, (η οικογένεια του τροποποίησε το Fastovsky σε ένα πιο Αμερικάνικο επώνυμο), με αξιόλογη παρουσία στον χώρο της συγγραφής, (έγραψε πολλά διηγήματα που δημοσιεύτηκαν σε συνέχειες σε γνωστά Αμερικάνικα περιοδικά). Όλα αυτά βέβαια με το πραγματικό του επώνυμο, γιατί ως E. V. Cunningham ή Walter Ericson, άφησε εποχή με την δική του ματιά στα χρόνια του πολέμου της ανεξαρτησίας. Δεκάδες βιβλία με τεράστια απήχηση. Η πλέον διάσημη του δουλειά, είναι το Spartacus, από το οποίο προήλθε και η ομώνυμη πολυβραβευμένη ταινία. Ένα βιβλίο το οποίο ξέφευγε κατά πολύ από την βάση που ο ίδιος είχε επιλέξει ως συγγραφική ορμητήριο. Δύο χρόνια μετά το Spartacus(1953), έγραψε και το The Passion of Sacco and Vanzetti, a New England legend, που ακολούθησαν δύο από τα πιο επιτυχημένα του εμπορικά βιβλία, Silas Timberman και, April Morning, (στο οποίο εξιστορεί την μάχη του Λέξινγκτον).
Η προσαρμογή του σεναρίου έγινε από τον Waldo Salt, που μεταξύ άλλων μας έδωσε και τα αριστουργηματικά σενάρια των Midnight Cowboy(1969) και, Serpico(1973). Πολύ μεγάλος σεναριογράφος, με δύο Όσκαρ, ένα BAFTA, 4 βραβεύσεις από την Ένωση Αμερικανών Σεναριογράφων και αμέτρητες υποψηφιότητες. Η δουλειά του εδώ είναι θαυμάσια. Το βιβλίο δεν χάνει στο ελάχιστο την αφήγηση και την γοητεία του, με έξυπνους διαλόγους και μπόλικο χιούμορ. Την παραγωγή επιμελήθηκαν οι Richard H. Berger και Jack J. Gross. Κρίμα που το φιλμ γυρίστηκε ασπρόμαυρο, γιατί δεν μπορεί έτσι να απεικονίσει την εξαιρετική δουλειά του Maury Gertsman στην φωτογραφία. Το σκηνοθέτησε ο Norman Foster. Χιούμορ και μυστήριο, ήταν οι δύο κινηματογραφικές πτυχές που του άρεσε να ξεδιπλώνει. Γύρισε τα περισσότερα φιλμ με ήρωα τον κ. Moto, με τον Peter Lorre ως πρωταγωνιστή, (έγραψε και τα σενάρια), και δύο με τον Charlie Chan. Από τα υπόλοιπα ξεχωρίζουν τα Orient Express(1934), Behind the Green Lights(1935), Fatal Lady(1936), Kiss the Blood Off My Hands(1948), Father Is a Bachelor(1950), Woman on the Run(1950), ενώ ήταν βοηθός σκηνοθέτη στο Northwest Passage του ’40. Ο Φόστερ έγραψε και σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά. Το The Racket(1928) ακόμη παίζεται στο Μπρόντγουει!
Υπέροχες οι ερμηνείες και των τριών πρωταγωνιστών, Loretta Young, William Holden και, Robert Mitchum. Είναι θαυμάσιοι σε δύσκολους μάλιστα ρόλους, σχεδόν θεατρικούς. Κι εκεί είναι που βλέπει κανείς, σε τέτοιου είδους ταινίες, την δυναμική και το ταλέντο των ηθοποιών. Όσο ελεύθεροι μπορεί να νιώθουν λόγω σεναρίου, άλλο τόσο οι ίδιοι οι ρόλοι λειτουργούν και δεσμευτικά. Γιατί σαφώς και υπάρχει ένα πλαίσιο, μαζί και μια ευθύνη για να αποδοθεί το νόημα όσο πιο πιστά είναι δυνατόν, την ίδια στιγμή που η ίδια η ροή της ιστορίας προκαλεί για αυτοσχεδιασμούς. Η Γιάνκ με τα σαγηνευτικά μάτια που αντικρίσαμε για πρώτη φορά στο αξεπέραστο The Sheik(1921), είναι υπέροχη κι εδώ. Μεγάλη ηθοποιός, με δυνατή προσωπικότητα και με μια τεράστια καριέρα. Κρίμα που οι ταινίες της ως το 29, (οι περισσότερες από αυτές), χάθηκαν, άγνωστο το πώς και το γιατί. Πρωταγωνιστικούς ρόλους άρχισε να παίρνει από το ’33 και μετά. Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένες αξέχαστες παρουσίες της. Born to Be Bad(1934), Shanghai(1935), Three Blind Mice(1938), A Night to Remember(1942), Along Came Jones(1945, με τον Γκάρι Κούπερ), The Bishop's Wife(1937 – Κάρι ΓκράντΝτέηβιντ Νίβεν), και The Accused(1949). Το Rachel and the Stranger προσωπικά το συγκαταλέγω στις 4-5 πιο ποιοτικές της ερμηνείες. Για τον Χόλντεν έχουμε μιλήσει πολλές φορές σε παλιότερες παρουσιάσεις ταινιών. Είναι εξαιρετικός ως αμήχανος και καθώς πρέπει άποικος, Χριστιανικών αντιλήψεων, με ένα σωρό ταμπού και άκρως παλιομοδίτικων αρχών. Όσο για τον Μίτσαμ, μόνο αυτός θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του μυστηριώδους τροβαδούρου, κυνηγού και φανατικού εργένη, που μπλέκει σε αυτό το ερωτικό γαϊτανάκι. Απλά μοναδικός. Φοβερή ερμηνεία.
Η απώλεια της συζύγου, οδηγεί τον Ντέηβ Χάρβει προς αναζήτηση γυναίκας για να μεγαλώσει τον γιό του και να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού. Τα βήματα του κατηφορίζουν προς το φρούριο που προστατεύει τον οικισμό των αποίκων, αλλά τα 14 δολάρια του κόστους της λευκής σκλάβας που αποκτά ως υπηρέτρια, θα αποδειχτούν πολύ λίγα μπροστά σε αυτά που ρισκάρει με αυτή του την κίνηση. Ο έρωτας παραμονεύει στις πιο ανύποπτες στιγμές και, η εμφάνιση του συνοδεύεται συνήθως από απρόβλεπτες καταστάσεις. Αυτό ακριβώς θα συμβεί και στον κ. Χάρβει, όταν ο περιπλανώμενος φίλος, κυνηγός, φιλόσοφος του βουνού και τροβαδούρος, Τζίμ Φέργουεις, διεκδικώντας την όμορφη νέα, θα ξυπνήσει μέσα του καλά κοιμισμένα συναισθήματα…

http://www.easybytez.com/8000s16pykp9/Rachel and the Stranger (1948).part1.rar.html
http://www.easybytez.com/yk0b5m75w6mf/Rachel and the Stranger (1948).part2.rar.html
http://www.easybytez.com/py02ml4kq3mv/Rachel and the Stranger (1948).part3.rar.html

Η εταιρία easyBytez αποδείχτηκε άθλια και αναξιόπιστη!

Λυπάμαι αν σας παρέσυρα να εγράφητε σε αυτήν. Πάντος θα προσπαθήσω με νύχια και δόντια να κρατήσω τις αναρτήσεις μου μέχρι τον Απρίλη, οπότε λήγει και η εγγραφή μου, και θα προσπαθήσω να βρω κάτι άλλο.