The Manxman 1929

The Manxman 1929

Εξιλέωση δικαίου 

Σκηνοθεσία: Alfred Hitchcock

Σενάριο: Hall Caine, Eliot Stannard

Είδος: HITCHCCOCK, Romance, Silent, Thriller

Διάρκεια: 01:30

Γλώσσα: Silent

Παίζουν:

Carl Brisson: Pete Quilliam

Malcolm Keen: Philip Christian

Anny Ondra: Kate Cregeen

Randle Ayrton: Caesar Cregeen

Clare Greet: Mrs. Cregeen

 

Σε αυτό το ρομαντικό μελόδραμα, ο Χίτσκοκ αναλύει την ιστορία ενός ψαρά, του Pete και ενός δικηγόρου, του Philip. Κολλητοί φίλοι από παιδιά, μεγαλώνουν μαζί στο νησί Man. Ερωτεύονται την ίδια γυναίκα, την όμορφη Kate. Όταν ο πατέρας της Kate αρνείται να δώσει στον Pete το χέρι της κόρης του, εκείνος φεύγει για τη θάλασσα ψάχνοντας την τύχη του. Αφήνει την αγαπημένη του στη φροντίδα του καλύτερου του φίλου. Όταν τα ίχνη του χάνονται και αναφέρεται ως αγνοούμενος, ο Philip και η Kate ξεκινούν μια σχέση. Αλλά ο Pete επιστρέφει, παντρεύεται την Kate και αποκτούν ένα παιδί. Όμως η Kate θα πρέπει να αποκαλύψει ποιος είναι ο πατέρας του παιδιού. Η συναρπαστική αυτή ιστορία υπήρξε η τελευταία βουβή ταινία του Χίτσκοκ.

Spellbound 1945

Spellbound 1945

Νύχτα Αγωνίας

Σκηνοθεσία: Alfred Hitchcock

Σενάριο: Ben Hecht, John Palmer, Hilary St George Saunders,

Angus MacPhail, May E. ROMM

Είδος: HITCHCCOCK ΔΕ 40, Mystery, Romance, Thriller

Διάρκεια: 01:51

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Ingrid Bergman: Dr. Constance Petersen

Gregory Peck: John Ballantyne

Michael Chekhov: Dr. Alexander Brulov

Leo G. Carroll: Dr. Murchison

Rhonda Fleming: Mary Carmichael

 

Και να μπροστά μου μια «Νύχτα Αγωνίας» δια χειρός Άλφρεντ Χίστκοκ. Ο πολυτάλαντος δημιουργός έριξε σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον την Ίνγκριντ Μπέργκμαν και αυτή τα έβγαλε πέρα με μαεστρία.

Η Μπέργκμαν υποδύεται μια ψυχαναλύτρια περικυκλωμένη από άνδρες συναδέλφους σε κάποιο ίδρυμα. Η σοβαρότητά και η απερίσπαστη αφοσίωσή της στη δουλειά παύουν όταν στη ζωή της εισβάλει ο Γκρέκορι Πέκ, ως νέος διευθυντής του ιδρύματος. Ο όμορφος άντρας όμως κρύβει ένα μυστικό το οποίο δύσκολα να αποκαλυφθεί εφόσον ο ίδιος πάσχει από αμνησία. Η ερωτευμένη Κόνστανς αποφασίζει να βοηθήσει τον καλό της να θυμηθεί και με τις αναμνήσεις του να βρεθεί ο δολοφόνος ενός γιατρού.

Μπορεί να μην είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του Hitchcock αλλά τα υποκειμενικά της πλάνα έχουν μείνει στην ιστορία του σινεμά για την ένταση που προσδίδουν στο στόρι. Βραβεύθηκε με Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου ενώ αξιοσημείωτη είναι και η σεκάνς-όνειρο, εμπνευσμένη από έργα του Νταλί!

  

Shadow of a Doubt 1943

Shadow of a Doubt 1943

ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

Σκηνοθεσία: Alfred Hitchcock

Σενάριο: Thornton Wilder, Sally Benson,

Alma Reville, Gordon McDonell

Είδος: Crime, Film Noir, HITCHCCOCK, Mystery, Thriller

Διάρκεια: 01:48

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Teresa Wright: Charlie Newton

Joseph Cotten: Charlie Oakley

Macdonald Carey: Jack Graham

Henry Travers: Joseph Newton

Patricia Collinge: Emma Newton

 

Η ταινία που ο Χίτσκοκ ανέφερε ως την αγαπημένη του. Αφηγείται την ιστορία του Τσάρλι, ενός δολοφόνου πλούσιων γυναικών, που έρχεται να μείνει στο σπίτι της αδελφή του σε μια επαρχιακή πόλη και ασκεί μια περίεργη έλξη στην ανιψιά του. Πέρα από την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάπτυξη του οιδιπόδειου συμπλέγματος (οι σχέσεις θείου - ανιψιάς) και τις ενοχές που συνοδεύουν μια έφηβο καθώς ανακαλύπτει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα, η ταινία εντυπωσιάζει για την παραστατικότητα με την οποία καταγράφει την ατμόσφαιρα και το μικρόκοσμο μιας αμερικάνικης επαρχιακής κωμόπολης. Σε σημείο μάλιστα που έκανε πολλούς κριτικούς να μιλήσουν για το πρώτο ρεαλιστικό έργο στη φιλμογραφία του Hitchcock.

  

Blackmail 1929

Blackmail 1929

Σκότωσα για την τιμή μου 

Σκηνοθεσία: Alfred Hitchcock

Σενάριο: Charles Bennett, Alfred Hitchcock,

Benn W. Levy, Michael Powell

Είδος: Crime, HITCHCCOCK, Thriller

Διάρκεια: 01:24

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Anny Ondra: Alice White

Sara Allgood: Mrs. White

Charles Paton: Mr. White

John Longden: Detective Frank Webber

Donald Calthrop: Tracy

 

Θεματικά πρόκειται για μία ιδιότυπη εκδοχή του χριστιανικού μύθου του «αίροντα τις αμαρτίες του άλλου», μόνο που στη θέση του θρησκευτικού στοιχείου υπάρχει το σεξουαλικό! H κεντρική ηρωίδα Άλις, πηγαίνει να ποζάρει γυμνή στο ατελιέ ενός έκφυλου ζωγράφου, τον οποίο και σκοτώνει όταν αποπειράται να τη βιάσει. Ένας αλήτης, που την είδε να βγαίνει από το ατελιέ, επιχειρεί να την εκβιάσει. Ο αρραβωνιαστικός της Άλις, όμως, αστυνομικός στο επάγγελμα, εξαφανίζει τα ενοχοποιητικά στοιχεία και απειλεί τον εκβιαστή, ο οποίος σε μια στιγμή πανικού καταφεύγει κυνηγημένος στην οροφή του Βρετανικού Μουσείου, γλιστρά και πέφτει στο κενό.

Όπως, βλέπουμε, λοιπόν, το πραγματικό θύμα στον Εκβιασμό δεν είναι ο δολοφονημένος, ούτε η ηρωίδα (η οποία πληρώνει το τίμημα της αδυναμίας της να συνειδητοποιήσει ότι αποτελεί ερωτικό αντικείμενο πόθου), αλλά ο δυστυχής αλήτης, ο οποίος επωμίζεται τις αμαρτίες του ζεύγους και θυσιάζεται, έστω άθελα του, για τη σωτηρία τους.

Όλοι οι ήρωες, εξάλλου, κουβαλούν επάνω τους το σημάδι ενός ηθικού δισυπόστατου: οι ρόλοι τους εναλλάσσονται, το θύμα γίνεται θύτης, ο θύτης θύμα, ο εκβιαστής εκβιαζόμενος κ.λπ. Έχει, επίσης, πολλή πλάκα η σκηνή όπου βλέπουμε μια κουτσομπόλα νοικοκυρά να διηγείται, με απόλυτη ψυχραιμία κι αφέλεια, τι θα έκανε αν ήταν αυτή ο δολοφόνος.

Πέρα από το χιούμορ της κατάστασης, ο Χίτσκοκ υποβάλλει στο θεατή την ιδέα ότι καθένας μας είναι ένας εν δυνάμει φονιάς (σύμφωνα με το χριστιανικό ρητό «είμαστε όλοι παιδιά του Κάιν»), με την ίδια λογική που στα μετέπειτα φιλμ του (κυρίως στο Σιωπηλός Μάρτυς) θα υποβάλει την ιδέα ότι όλοι είμαστε ηδονοβλεψίες!

The 39 Steps 1959

The 39 Steps 1959

Τα 39 σκαλοπάτια

Σκηνοθεσία: Ralph Thomas

Σενάριο: Frank Harvey, John Buchan

Είδος: Drama, Thriller

Διάρκεια: 01:33

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Kenneth More: Richard Hannay

Taina Elg: Fisher

Brenda De Banzie: Nellie Lumsden

Barry Jones: Professor Logan

Reginald Beckwith: Lumsden

 

Ο διπλωμάτης Ρίτσαρντ Χάνεϊ κάνοντας την βόλτα του σε ένα πάρκο του Λονδίνου, γίνεται μάρτυρας ενός ατυχήματος. Ένα αυτοκίνητο παρασύρει μια "νταντά" που πάει βόλτα ένα μωρό με το καροτσάκι. Στην πραγματικότητα δεν είναι νταντά ούτε υπάρχει μωρό στο καρότσι. Όπως αργότερα τον πληροφορεί είναι μία αντικατάσκοπος που προσπαθεί να εξαρθρώσει μια συμμορία κατασκόπων. Το δε υποτιθέμενο ατύχημα δεν ήταν ατύχημα αλλά προσπάθεια κατασκόπων να την εξοντώσουν.  Σε ένα μιούζικ χολ του Λονδίνου την συναντά αυτή την κοπέλα και αυτή τον πληροφορεί ότι οι παρουσία της έχει γίνει αντιληπτή από τους κατασκόπους και ζητά την βοήθειά του. Αυτός προσφέρεται να την πάει σπίτι του όπου εκεί η κοπέλα του ομολογεί τα πάντα. Αυτός δεν την πιστεύει και την περνάει για μυθομανή. Του λέει ότι έχει αρκετά στοιχεία για το ποιοι κρύβονται σε αυτή την υπόθεση, έτσι την άλλη μέρα σκοπεύει να πάει στην Σκοτία, όπου εκεί υποστηρίζει ότι θα λύσει το μυστήριο. Εκεί του αναφέρει για πρώτη φορά και τα μυστηριώδη «39 σκαλοπάτια», ο κωδικός ενός σχεδίου που οι κατάσκοποί προσπαθούν να υποκλέψουν. Πριν προλάβει όμως ο Ρίτσαρντ να μάθει περισσότερα, η Mis Robinson βρίσκεται μαχαιρωμένη στο διαμέρισμά του. Αυτός τότε φεύγει σαν τον κλέφτη. Αργότερα, μαθαίνει ότι η αστυνομία τον θεωρεί βασικό ύποπτο για τον φόνο της Mis Robinson και έχει εξαπολύσει κυνηγητό εναντίον του! Ο Ρίτσαρντ, με την αστυνομία στο κατόπι του, παίρνει το τρένο για τη Σκωτία, προσπαθώντας να βρει τον «εγκέφαλο» της κατασκοπικής συνωμοσίας, που σύμφωνα με τα λίγα στοιχεία που έμαθε από την Mis Robinson, βρίσκεται εκεί. Στη διαδρομή γνωρίζει όμως και μια όμορφη νέα γυναίκα, την Fisher, και οι μοίρες τους διασταυρώνονται για πάντα.

Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζον Μπούκαν και όντας ριμέικ της κλασικής ταινίας του Χίτσκοκ (1935), η ταινία μοιραία συγκρίνεται με την πρωτότυπη.  Είναι κρίμα όμως γιατί αυτή η κατασκοπική ταινία μπορεί άνετα να σταθεί μόνη της, προσφέροντας αγωνία με ένα συνεχές κυνηγητό (η απόδραση του Ρίτσαρντ από το τρένο είναι η πιο αγωνιώδης σκηνή) ενώ έχει διανθίσει την περιπέτεια με χιούμορ.

  

Rosemary's Baby 1968

Rosemary's Baby 1968

ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ ΡΟΖΜΑΡΙ

Σκηνοθεσία: Roman Polanski

Σενάριο: Ira Levin, Roman Polanski

Είδος: Drama, Mystery, Roman Polanski, Thriller

Διάρκεια: 02:16

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Mia Farrow: Rosemary

John Cassavetes: Guy Woodhouse

Ruth Gordon: Minnie Castevet

Sidney Blackmer: Roman Castevet

Maurice Evans: Hutch

 

Από τις καλύτερες ταινίες τρόμου στην ιστορία του κινηματογράφου. Το μυστικό της ανατριχιαστικής πειστικότητας της ταινίας είναι η ατμόσφαιρα αμεσότητας που καταφέρνει να αναπτύξει και το διφορούμενο της πλοκής, (η ηρωίδα φαντάζεται τα γεγονότα ή όντως είναι πραγματικά;). Ο τρόμος δεν εμφανίζεται σε κάποια ερημιά, ή σε κάποιο στοιχειωμένο πύργο, αλλά στην καρδιά της θεωρούμενης ως πιο πολιτισμένης πόλης του κόσμου, τη Νέα Υόρκη.

Η ιστορία της ανύποπτης μέλλουσας μητέρας, που οδηγείται από το σύζυγό της και μια ομάδα σατανιστών στη γέννηση του Αντίχριστου, μοιάζει με μια τεράστια, κλειστοφοβική φιλμική παγίδα, ικανή να γεμίσει άγχος και το σημερινό θεατή. Πίσω από την ιστορία, σ' ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης, μπορείτε να δείτε την ηλίθια υποταγή του σύγχρονου κόσμου στο κυνήγι της δύναμης. Οι ερμηνείες, τα σκηνικά και η σκηνοθεσία, είναι εκπληκτικά.

 

  

Persona 1966

Persona 1966

Περσόνα

Σκηνοθεσία: Ingmar Bergman

Σενάριο: Ingmar Bergman

Είδος: Drama, INGMAR BERGMAN, Mystery

Διάρκεια: 01:25

Γλώσσα: Swedish

Παίζουν:

Bibi Andersson: Alma

Liv Ullmann: Elisabet Vogler

Margaretha Krook: The Doctor

Gunnar Bjornstrand: Mr. Vogler

Jörgen Lindström: Elisabet's Son

 

Η πιο πειραματική ταινία του Bergman, ένα αινιγματικό φιλμ που κάνει ακόμη πιο λεπτή τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ λογικής και τρέλας. Η διάσημη ηθοποιός του θεάτρου Elizabeth Volger μένει άφωνη κατά τη διάρκεια μιας παράστασης της «Ηλέκτρας» κι από τότε αρνείται να μιλήσει. Ο γιατρός την στέλνει ν' αναρρώσει στο εξοχικό παραθαλάσσιο κτήμα της, συντροφιά με τη νοσοκόμα Άλμα, που αναλαμβάνει να τη βοηθήσει να ξεπεράσει το νευρικό κλονισμό της. Για να την κάνει να αντιδράσει, η Άλμα μιλάει ασταμάτητα, φτάνοντας τελικά σε σημείο να της εξομολογείται τα δικά της μυστικά - μαζί κι ένα ερωτικό δεσμό της. Μια αριστουργηματική μινιμαλιστική σπουδή πάνω στη γυναικεία φύση, την ψυχολογία της χαμένης ταυτότητας και την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης, από τις πιο προχωρημένες και μοντέρνες δημιουργίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η ταινία ξεκινάει με μια σειρά «δυσαρμονικές» εικόνες: Ο γιος της Ελίζαμπεθ ξεφυλλίζει τον «Ήρωα της Εποχής μας» του Λερμόντοβ. Εικόνες από ταινία μέσα στην ταινία προβάλλονται, όπως και «αναμνήσεις» από παλιότερες ταινίες του Μπέργκμαν (Φυλακή, Σιωπή κ.τ.λ), ενώ η μηχανή προβολής κάνει φασαρία και τρεμοσβήνει. Οι δύο γυναίκες, με τον καιρό, πλησιάζουν η μία την άλλη σε διάφορες καταστάσεις και αντιπαραθέσεις. Η αλληλεξάρτηση τους εξελίσσεται περίεργα. Οι προσωπικότητες τους αρχίζουν να μπερδεύονται. Η σχέση γίνεται ένα παιχνίδι ταυτοτήτων μεταξύ τους. Αυτό το αντιστικτικό παιχνίδι συνθέτει μια σονάτα που, με τη σειρά της, διαλύεται και εξαφανίζεται ανεπαίσθητα στον αέρα. Ο Bergman χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που του διαθέτει η τέχνη του για να συνθέσει αυτό το μουσικό «ψυχόδραμα», μια πανέμορφη μουσική δωματίου, με σκηνές ονείρου, με φλας-μπακ, με επίκαιρα στην τηλεόραση που αναφέρονται στον πόνο (ο βουδιστής μοναχός που αυτοπυρπολείται, φωτογραφίες από το γκέτο της Βαρσοβίας), με τρεις μονολόγους, ο καθένας καλύτερος από τον άλλο (το σεξ της Άλμα στην πλαζ σε αντίστιξη με εκείνο γύρω από το μωρό της Ελίζαμπεθ που γεννήθηκε παραμορφωμένο). Μια ψυχική «εμπειρία» που πλάθεται σταδιακά μέσα από εικόνες, μνήμες, αναφορές, κι όπου κύριο στοιχείο παραμένει η ποίηση. Ο Σουηδός υπαρξιστής στην πιο ακραία, από άποψη φόρμας, στιγμή του ανατέμνει την γυναικεία ψυχοσύνθεση αλλά και την αλληλεπίδραση του ερμηνευτή με τους ρόλους του, βασανίζεται για άλλη μια φορά από τη σιωπή του Θεού και χτίζει ένα τεράστιο ερωτηματικό ντυμένο στο λευκό, που σφηνώνεται στο μυαλό του θεατή. Δύο άνθρωποι στη συσκευασία ενός; Ή μήπως, δύο άνθρωποι που έχουν γίνει ένα; Η "Περσόνα" είναι ένα φιλμ με νοημοσύνη, ένα ψυχολογικό παιχνίδι που στο τέλος αντιστρέφει τους ρόλους, μια αλληγορική σπουδή για την ουσία της τέχνης. Ο μεγάλος δημιουργός μεγαλουργεί ως ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής και σε τρομάζει με τις αλήθειες του υποσυνειδήτου που αναδύει, τόσο άμεσα και ωμά, στην επιφάνεια. Παρά, τα όσα είχε πει κατά καιρούς ο ίδιος ο Bergman η nouvelle vague είναι παντού μέσα στο φιλμ...