A Hole in the Head 1959

A Hole in the Head 1959

Μια Τρύπα στο Κεφάλι

Σκηνοθεσία: Frank Capra

Σενάριο: Arnold Schulman

Είδος: Comedy, Frank Capra

Διάρκεια: 02:00

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Frank Sinatra: Tony Manetta

Edward G. Robin: Mario Manetta

Eleanor Parker: Eloise Rogers

Carolyn Jones: Shirl

Thelma Ritter: Sophie Manetta 

Μία απολαυστική κωμωδία σκηνοθετημένη από τον θρυλικό Φρανκ Κάπρα στα καλύτερά του! Ο Φρανκ Σινάτρα μαγεύει με ένα από τα καλύτερα τραγούδια της καριέρας του! Ο Τόνι κυνηγά τη μεγάλη ζωή αλλά πάντοτε καταλήγει άφραγκος. Μπορεί όμως ο ανέμελος αυτός χήρος να μην έχει ποτέ λεφτά, έχει όμως κάτι σημαντικότερο: Την άνευ όρων αγάπη του αξιολάτρευτου μικρού του γιου, Άλι. Όταν ο Τόνι ζητά από τον πλούσιο αδελφό του δάνειο, αυτός του θέτει έναν όρο: Ή θα αρχίσει να ζει πιο συντηρητικά ή θα του πάρει την κηδεμονία του Άλι! Ο Τόνι μπορεί να χρειάζεται απεγνωσμένα τα λεφτά αλλά θα πρεπε να χει τρύπα στο κεφάλι για να συμφωνήσει με τους όρους του αδελφού του... έτσι δεν είναι; - Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής και Τραγουδιού.

  

Ben-Hur 1959

 

Ben-Hur 1959

ΜΠΕΝ ΧΟΥΡ

Σκηνοθεσία: William Wyler

Σενάριο: Lew Wallace, Karl Tunberg, Gore Vidal,

Maxwell Anderson, S.N. Behrman

Είδος: Action, Adventure, Drama, History, Romance

Διάρκεια: 03:32

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Charlton Heston: Judah Ben-Hur

Jack Hawkins: Quintus Arrius

Haya Hararee: Esther

Stephen Boyd: Messala

Hugh Griffith: Sheik Ilderim 

Ο απόλυτος θρίαμβος των μεγεθών και του larger than life Χόλιγουντ: 202 λεπτά δράσης, τα 11 Όσκαρ, η σεκάνς της αρματοδρομίας που έχει αποκτήσει διαστάσεις θρύλου, κι όλα αυτά για την ιστορία ενός σκλάβου που διάγει βίο παράλληλο με τον Ιησού. Αξίζει τον κόπο, διότι είναι ο ορισμός του έπους-ποταμού και της μεγαλειώδους ανάπλασης εποχής – και ας προκαλεί τουλάχιστον το μειδίαμα ως ιδεολογικό κατασκεύασμα. Θα έδινα ο ίδιος το καλό παράδειγμα, αν άντεχα να ξαναδώ τα μούτρα του κυρίου Heston (κι άσ’ τον).

Ένας Ιουδαίος πρίγκιπας, ο Ιούδας Μπεν-Χουρ, κατηγορείται άδικα για απόπειρα δολοφονίας του κυβερνήτη της Ιερουσαλήμ και οδηγείται στα κάτεργα. Όταν ελευθερωθεί θα έρθει αντιμέτωπος με έναν παλιό του φίλο, τον Ρωμαίο Μεσάλας, ο οποίος φαίνεται να είναι ο υπεύθυνος για τις συμφορές που τον έχουν βρει.

Η ταινία που απογείωσε το σινεμά «χλαμύδας» και που με 11 Όσκαρ κρατάει ακόμα το ρεκόρ, μαζί με τον Τιτανικό και τον τρίτο Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Κόστισε 15 εκατομμύρια δολάρια, βάζοντας την MGM στα πρόθυρα χρεοκοπίας, και έβγαλε άμεσα 70, αλλά, σε στοιχεία του 1989, είχαν ανέλθει στα 90 παγκοσμίως. 300 διαφορετικά σκηνικά κατασκευάστηκαν και μέσα σε αυτά υπήρχαν πάνω από ένα εκατομμύριο αντικείμενα! Σκηνοθέτης επιλέχτηκε ο William Wyler, ο οποίος ήταν βοηθός του Fred Niblo στην εκδοχή του 1925.

Η πιο κλασική, φυσικά, σκηνή είναι αυτή της αρματοδρομίας. Εμφανίζονται 15.000 κομπάρσοι θεατές, οι περισσότεροι στην ιστορία του σινεμά. Οι υπεύθυνοι της MGM έψαχναν, αρχικώς, το πώς θα έμοιαζε το στάδιο. Αφού οι περισσότεροι ιστορικοί, όπου απευθύνθηκαν, τους απογοήτευσαν, στράφηκαν στην ταινία του 1925 και έκαναν μια κόπια εκείνου του σκηνικού. Οι κασκαντέρ έμαθαν τους ηθοποιούς να οδηγούν τα άρματα. Ανάμεσα τους, ο Charlton Heston ήταν ο χειρότερος μαθητής. Την κρίσιμη στιγμή κούνησε τα χαλινάρια και δεν συνέβη τίποτα. Τότε, κάποιος από το κοινό φώναξε «giddy-up» και τα άλογα πετάχτηκαν στην κούρσα και ο σταρ παραλίγο να πέσει πίσω. Την σκηνή την σκηνοθέτησε ο βετεράνος κασκαντέρ Yakima Canutt. Την θέση του Heston την είχε αναλάβει ο ίδιος του ο γιος. Ο Joe Cunutt, στην σκηνή που πετάγεται στο διπλανό άρμα εν μέσω σύγκρουσης, χτύπησε άσχημα στο πηγούνι. Όμως, κατάφερε να επανέλθει και να συνεχίσει το γύρισμα. Φυσικά, η σκηνή έμεινε ως είχε και απλά γυρίστηκε ένα πλάνο με τον Heston να επανέρχεται στο άρμα του. Παραδόξως, δεν υπήρχε κανένα άλλο ατύχημα στα γυρίσματα αυτά. Όταν τελείωσε το έργο, οι παραγωγοί αποφάσισαν να καταστρέψουν το σκηνικό, για να μη χρησιμοποιηθεί από Ιταλούς δημιουργούς ψευδοϊστορικών ταινιών!

Η MGM ήθελε ένα αυθεντικό αντίγραφο ρωμαϊκού πλοίου για τα κοντινά στην ναυμαχία. Τότε ανατέθηκε σε έναν άνθρωπο που είχε περάσει μια ζωή μελετώντας την ρωμαϊκή ναυπηγική να παρουσιάσει σχέδια. Όταν τα σχέδια έφτασαν στα χέρια του ντεκορατέρ Mauro Zambuto, αυτός αναφώνησε «Μα αυτό το πλοίο είναι πολύ βαρύ! Θα βουλιάξει!». Όμως, οι παραγωγοί διέταξαν να κατασκευαστεί και το έριξαν στην θάλασσα. Όλα έμοιαζαν τέλεια, όταν ένα μικρό κυματάκι έκανε το πλοίο να βουλιάξει! Τελικά το πλοίο αναγέρθηκε και τοποθετήθηκε μέσα σε μια λιμνούλα, με ψεύτικο ντεκόρ ουρανού. Μέσω χημικών διεργασιών, τα σκοτεινά νερά της λιμνούλας έδειξαν γαλάζια όπως της Μεσογείου. Ακόμα και έτσι, αργότερα ανακάλυψαν ότι η κάμερα δεν χωρούσε μέσα! Εντέλει το μετέφεραν σε στούντιο της Ρώμης και του έκαναν τις απαραίτητες μετατροπές. Φυσικά μιλάμε για τα στούντιο της Τσινετσιτά.

Ο Burt Lancaster απόρριψε τον ρόλο του Μπεν-Χουρ με μεγάλη ευκολία και με την αιτιολογία ότι δεν ήθελε να προωθήσει χριστιανικά μηνύματα. Ο διάσημος ηθοποιός ήταν δηλωμένος άθεος. Ο, δε, Paul Newman αρνήθηκε κι αυτός, αιτιολογώντας ότι δεν είχε τα κατάλληλα πόδια για να φορέσει χλαμύδα! Τέλος, ο ρόλος πήγε στον Rock Hudson και αυτός τον δέχτηκε. Όμως, ο μάνατζερ του τού πρότεινε να αποσυρθεί, γιατί υπήρχαν ομοφυλοφιλικά υπονοούμενα στο σενάριο…

 

 

Imitation Of Life 1959

 

Imitation Of Life 1959

Αυτή Είναι η Ζωή μου

 

Σκηνοθεσία: Douglas Sirk

Σενάριο: Eleanore Griffin, Allan Scott, Fannie Hurst

Είδος: Drama, Romance

Διάρκεια: 01:51

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Lana Turner: Lora Meredith

John Gavin: Steve Archer

Sandra Dee: Susie - 16

Susan Kohner: Sarah Jane - 18

Robert Alda: Allen Loomis           

Συνταρακτικός αποχαιρετισμός του Douglas Sirk αλλά και επιτομή της φιλμογραφίας του: στα 1947 στο Κόνι Άιλαντ, μια άτυχη ηθοποιός ονόματι Λόρα και το μικρό της κοριτσάκι συναντούν μια νεαρή μαύρη γυναίκα, την Άνι και τη μιγάδα κόρη της. Η νέγρα θα προσληφθεί ως οικιακή βοηθός από την Λόρα, στην οποία η τύχη θα αρχίσει να χαμογελάει λίγο καιρό μετά, και κάπως έτσι θα παρακολουθήσουμε τις ζωές των τεσσάρων ανθρώπων να ξεδιπλώνονται με τα χρόνια.

Το σπαρακτικό τέλος θα δρομολογηθεί όταν η κόρη της Άνι, Σάρα Τζέιν, θα προσπαθήσει απεγνωσμένα να περάσει για λευκή. Το μελόδραμα του Sirk διεισδύει στο φυλετικό / ρατσιστικό ζήτημα, που εκείνη την εποχή διανύει ένα μεταβατικό στάδιο, μέσα από πλάνα απαράμιλλης αισθητικής δύναμης και μια αφηγηματική κορύφωση που

προκαλεί έντονη ταραχή.

 

On The Beach 1959

On The Beach 1959

Όσο θα Υπάρχει ο Κόσμος

Σκηνοθεσία: Stanley Kramer

Σενάριο: John Paxton, Nevil Shute

Είδος: Action, Drama, Sci-Fi, War

Διάρκεια: 02:14

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Gregory Peck: Cmdr. Dwight Lionel Towers

Ava Gardner: Moira Davidson

Fred Astaire: Julian Osborn

Anthony Perkins: Lt. Peter Holmes

Donna Anderson: Mary Holmes 

Τα       ο 1964, η πυρηνική λαίλαπα αφανίζει την ανθρωπότητα σε ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο. Ένα αμερικανικό υποβρύχιο βρίσκει εφήμερο καταφύγιο στην Αυστραλία, όπου η ζωή ακολουθεί τους καθημερινούς ήσυχους ρυθμούς της και καλύπτει τους όλο και αυξανόμενους θρήνους. Αρνούμενος να αποδεχτεί τον χαμό της γυναίκας του και των παιδιών του στο ολοκαύτωμα, ο Αμερικανός πλοίαρχος Λάιονελ Τάουερς γνωρίζεται με την ταλαιπωρημένη αλλά υπέροχη Μόιρα Ντέιβιντσον, η οποία αρχίζει να τον ερωτεύεται. Το υποβρύχιο επιστρέφει ένα μήνα μετά από μια αναγνωριστική περίπολο πριν από το τέλος. Ο Λάιονελ και η Μόιρα θα βρουν την γαλήνη, ο ένας στην αγκαλιά του άλλου;

Καταμεσής του Ψυχρού Πολέμου, ο σκηνοθέτης Stanley Kramer επέλεξε ένα δύσκολο θέμα να κινηματογραφήσει. Η ταινία On the Beach (Όσο θα υπάρχουν άνθρωποι) του 1959 ήταν βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Nevil Shute. Μόλις 2 χρόνια πριν την κρίση στον Κόλπο των Χοίρων, μας παρουσιάζει τα τραγικά επακόλουθα ενός πυρηνικού ολέθρου. Ο κόσμος όπως τον ξέρουμε έχει καταστραφεί και μόνο η Αυστραλία έχει μείνει προς στιγμήν ανέπαφη. Σε λίγους μήνες η ραδιενέργεια θα φτάσει και στην απομακρυσμένη ήπειρο, μολύνοντας έτσι κάθε τετραγωνικό χιλιοστό του πλανήτη μας. Η ταινία, παρά τη φωτεινή φωτογράφησή της, είναι απαισιόδοξη και σε σημεία τρομακτική. Ειδικά οι σκηνές των αυτοκτονιών προς το τέλος βάζουν το τελευταίο καρφί στην κάσα της όποιας ελπίδας και αισιοδοξίας μπορεί να είχε ο θεατής. Ένα πολύ δύσκολο θέμα ιδωμένο από την πλευρά των ανθρώπων και των απλών πολιτών. Μια δύσκολη ταινία που ήθελε να κρούσει νωρίς τον κώδωνα του πυρηνικού κινδύνου.

 

  

Room At The Top 1959

Room At The Top 1959

Ο ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ

Σκηνοθεσία: Jack Clayton

Σενάριο: Neil Paterson, John Braine, Mordecai Richler

Είδος: Drama

Διάρκεια: 01:58

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Simone Signoret: Alice Aisgill

Laurence Harvey: Joe Lampton

Heather Sears: Susan Brown

Donald Wolfit: Mr. Brown

Donald Houston: Charles Soames 

Όπου Τοπ, είναι η αριστοκρατική περιοχή της πόλης στην οποία εκτυλλίσεται η ταινία μας. Κάτι σαν την Εκάλη. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας απλός δημόσιος υπάλληλος στο δημαρχείο και έχει όνειρα να κατακτήσει την νεαρή κόρη του πλούσιου μεγαλοβιομηχάνου της περιοχής. Θα γραφτεί στη θεατρική ομάδα της πόλης που συμμετέχει και η νεαρά και θα γνωριστεί με διάφορα άτομα, μεταξύ των οποίων μια ώριμη γυναίκα γαλλικής καταγωγής. Ενώ θα προσπαθεί ανεπιτυχώς να ρίξει τη μικρή, η οποία έχει και έναν αχώνευτο πλούσιο συνοδό που δεν την αφήνει στιγμή από κοντά της, θα έρθει πιο κοντά με τη γαλλίδα γυναίκα που ο σύζυγός της λείπει συνέχεια για γκομενοδουλειές. Όταν καταφέρει και τουμπάρει τη μικρή, τα πράματα θα περιπλακούν καθώς ο πρωταγωνιστής μας δεν θα ξέρει τι να διαλέξει, τον σαρκικό (και όχι μόνο) έρωτα με τη μεγάλη ή τα πλούτη της μικρής. Δύο πόρτες έχει η ζωή και ο ήρωας θα βρεθεί μπροστά σε δίλημμα. Θαυμάσια αγγλική ταινία του 1959 με τον Laurence Harvey να δίνει μια δυναμική ερμηνεία και την Simone Signoret να είναι για άλλη μια φορά σπαρακτικά υπέροχη. Ο ανεμοστρόβιλος των παθών σκηνοθετήθηκε από τον Jack Clayton, ο οποίος μας παρουσίασε αρκετά ρεαλιστικά το περιβάλλον της μικρής βιομηχανικής πόλης και αποτέλεσε την πρώτη αγγλική ταινία στην οποία γίνεται κανονική αναφορά για τη σεξουαλική πράξη. Ήταν υποψήφια για έξι βασικά όσκαρ (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου και τριών για ηθοποιούς) και κέρδισε αυτά του σεναρίου και του α' γυναικείου ρόλου για τη Simone Signoret. Η οποία είχε κερδίσει και το βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ των Καννών.

  

Suddenly, Last Summer 1959

Suddenly, Last Summer 1959

Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι

  

Σκηνοθεσία: Joseph L. Mankiewicz

Σενάριο: Sam Spiegel

Είδος: Action, Drama, Horror, Mystery, Thriller

Διάρκεια: 02:18

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Elizabeth Taylor: Catherine Holly

Katharine Hepburn: Mrs. Venable

Montgomery Clift: Dr. Cukrowicz

Albert Dekker: Dr. Hockstader

Mercedes McCambridge: Mrs. Holly           

Μετά τον θάνατο του νεαρού Σεμπάστιαν, η μητέρα του, Βάιολετ Βέναμπλ (Κάθριν Χέπμπορν) ζει ανάμεσα στα παράξενα φυτά του γιου της, αρνούμενη να δεχτεί την πραγματικότητα γύρω απ’ τις συνθήκες θανάτου του. Η κυρία Βέναμπλ λάτρευε παθολογικά τον γιο της, συντηρούσε σχεδόν όλα τα χρόνια που έζησαν μαζί το οιδιπόδειο σύμπλεγμα που είχε αναπτυχθεί ανάμεσα τους. Κάθε καλοκαίρι οι δυο τους ταξίδευαν μαζί για να γνωρίσουν τον κόσμο και για να μπορέσει ο Σεμπάστιαν να γράψει το "Θερινό" του ποίημα. Το περυσινό όμως καλοκαίρι, για πρώτη φορά η κυρία Βέναμπλ δεν τον συνόδεψε εκείνη στις διακοπές του, αλλά η νεαρή ξαδέρφη του Κάθριν (Ελίζαμπεθ Τέιλορ) που επωμίστηκε ακούσια στην αρχή κι εκούσια στη συνέχεια ως μην έχουσα κι άλλη επιλογή, τον ρόλο που κατείχε μονοπωλιακά ως εκείνη τη στιγμή η κυρία Βέναμπλ. Εκείνο το καλοκαίρι ο Σεμπάστιαν πέθανε σε κάποια παραθαλάσσια τοποθεσία της Ισπανίας κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Όταν μια σοκαρισμένη Κάθριν αφηγείται την πραγματικότητα πάνω στο θάνατο του Σεμπάστιαν, η κυρία Βέναμπλ αρνείται να την πιστέψει κι η Κάθριν κινδυνεύει να χαρακτηριστεί φρενοβλαβής και να κλειστεί στο δημόσιο ψυχιατρείο, όπου ο διακεκριμένος νευροχειρούργος Τζον Κιούκροβιτς (Μοντγκόμερι Κλιφτ) προτίθεται να της κάνει λοβοτομή προκειμένου να την βγάλει από το παραλήρημά της. Τι συνέβη όμως στην πραγματικότητα τόσο ξαφνικά το περασμένο καλοκαίρι;

Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Τένεσι Γουίλιαμς, ενός μεγάλου μονόπρακτου που εξαντλείται σε δυο μεγάλους μονολόγους. Η θεατρική παράσταση Garden District που αποτελείται από δυο μονόπρακτα ένα εκ των οποίων είναι το Suddenly Last Summer έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ τον Ιανουάριο του 1958 με πρωταγωνιστές την Αν Μίτσαμ στο ρόλο της Κάθριν Χόλι και την Ορτάνς Άλντεν στο ρόλο της κυρίας Βέναμπλ. Την πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ ακολούθησε η πρεμιέρα του θεατρικού στο Λονδίνο με πρωταγωνίστρια την Πατρίσια Νιλ, η οποία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές για τη σκιαγράφηση της Κάθριν Χόλι.

Στις αρχές του 1959 o Σαμ Σπίγκελ που είχε ήδη κάνει την παραγωγή των ταινιών: Το λιμάνι της αγωνίας (On the Waterfront, 1954) και Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι (The Bridge on the River Kwai, 1957), αγόρασε τα δικαιώματα του θεατρικού και το Μάιο του 1958 ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας στα στούντιο Shepperton του Λονδίνου, με σκηνοθέτη τον Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς, σκηνοθέτη επίσης του Όλα για την Εύα. Το μεγαλειώδες επιτελείο των πρωταγωνιστών αποτελούσαν οι Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Μοντγκόμερι Κλιφτ και Κάθριν Χέπμπορν. Η ταινία ήταν η τρίτη κινηματογραφική μεταφορά έργου του Γουιλιαμς (μετά τις ταινίες Λεωφορείον ο Πόθος και Λυσσασμένη Γάτα) που είχε ως θέμα την ομοφυλοφιλία. Σεναριογράφοι και παραγωγός είχαν πάρει άδεια από το συμβούλιο της λογοκρισίας του κινηματογράφου ώστε να μην αφαιρεθούν οι νύξεις για την ομοφυλοφιλία του Σεμπάστιαν, ενός ήρωα που δεν εμφανίζεται καθόλου στην ταινία, αλλά το όλο σενάριο βασίζεται στις σεξουαλικές του δραστηριότητες. Τα προσωπικά βιώματα του Γουίλιαμς χαρακτηρίζουν και αυτό του το έργο καθώς η αδερφή του Ρόουζ, που έπασχε από σχιζοφρένεια, είχε υποστεί λοβοτομή κι έμεινε σακάτισσα για μια ολόκληρη ζωή, την ίδια επέμβαση υποτίθεται ότι πρόκειται να υποστεί η Κάθριν στο θεατρικό του. H ταινία σηματοδότησε την τρίτη και τελευταία συνεργασία των Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Μοντγκόμερι Κλιφτ μετά τις ταινίες: Μια θέση στον ήλιο (A Place In The Sun, 1951) και Όσα δε σβήνει ο χρόνος (Raintree County, 1957).

 

Five Pennies 1959

Five Pennies 1959

Πέντε Δεκάρες

Σκηνοθεσία: Melville Shavelson

Σενάριο: Jack Rose, Melville Shavelson, Robert Smith, Red Nichols

Είδος: Biography, Drama, Music

Διάρκεια: 01:57

Γλώσσα: Αγγλικά

Παίζουν:

Danny Kaye: 'Red' Nichols

Barbara Bel Geddes: Willa Stutsman

Louis Armstrong: Louis Armstrong

Harry Guardino: Tony Valani

Bob Crosby: Wil Paradise 

Το Five Pennies είναι μια ημι-βιογραφική ταινία του 1959 με πρωταγωνιστή τον Ντάνι Κέι ως παίκτη τζαζ κορνέτ και τον συγκροτητή Λόρριν Ρεντ Νίκολς. Άλλα μέλη του καστ περιλαμβάνουν τις Barbara Bel Geddes, Louis Armstrong, Harry Guardino, Bob Crosby, Bobby Troup, Susan Gordon και Tuesday Weld.

Ένα χωριατόπαιδο ο Λόρινγκ Νίκολς που παίζει κορνέτο, πάει στην Νέα Υόρκη την 10ετία του 1920 γεμάτος μουσική φιλοδοξία και αρχές για...